28/12/2006 - Vrijdag, 15 december 2006.
De zeer grote tuin van Momo staat vol bomen waarop heerlijk geurende
bloemen allerlei insecten aantrekken. Tijdens een vroege
ochtendwandeling ontdek ik een viertal kameleons die zich tussen de
bloemen schuilhouden en wachten op prooi. Voor alle
duidelijkheid, het waren vier verschillende.
Verplicht begeleid door een jonge gids trekken we Isalo in. Isalo
is een 81.000 hectaren groot park van geërodeerde zandsteen. De
grillig gevormde rotsen geven het landschap een onwezenlijke aanblik,
terwijl de talrijke canyons vochtig gehouden worden door klaterende
watervallen. De plantengroei is er overvloedig.
Behalve een enorme wandelende tak (20 cm lang, een pink dik), de
onvermijdelijke en alomtegenwoordige vliegen, muggen en sprinkhanen is
er verder geen levend wezen te bespeuren.
Alles en iedereen lijkt siësta te houden om te ontsnappen aan de
drukkende hitte. Dit is een heet, vochtig land. Ik zou
bijna durven stellen dat "sauna" het verkleinwoord is van
Madagascar. Droog of vochtig, maar altijd heet.
Ook mijn jonge gids was blijkbaar liever thuis gebleven. Om de
haverklap gaat hij rusten, wat mij absoluut niet bevalt. En zijn
bijdrage is zeer minimaal.
Terug bij Momo kan ik ht niet laten uitgebreid mijn beklag te
doen. De jongeman zit erbij en doet alsof het hem niet betreft,
in ieder geval is het aan hem niet besteed. Een hopeloos geval
als je 't mij vraagt. Hij draagt er wel onmiddellijk de gevolgen
van, want ik raad hem af aan twee vrouwen die morgen hetzelfde willen
doen. Momo kan een andere gids gaan zoeken.
De twee dames komen uit Mons (Bergen), de dochter die hier in Mada
werkt, en de moeder die haar komt bezoeken. Na enkele uren
gezellig praten en eten is België terug herenigd.
En hebben wij ook een andere kijk op Madagascar en zijn politiek.
Een journaliste is ons gezelschap komen houden. Zij blijft enige
tijd uit de actualiteit, zelfs voor enkele maanden ondergedoken na
kritiek aan het adres van de president en het weigeren van een opdracht
van een of ander ministerie.
Wat zij vertelt slaat ons met verstomming. Ik heb al verteld dat
hier enkele weken geleden (6/12) verkiezingen zijn gehouden en ik
slechts één man, de huidige president Ravalomanana, campagne heb zien
voeren. Er waren nog 13 andere kandidaten, waarvan twee of drie
ernstige, die door de president, tot enkele dagen voor de verkiezingen,
monddood werden gemaakt. Op welke manier werd ons echter niet zo
duidelijk gemaakt.
De president heeft een melkimperium en alle handel in dit product en
aanverwante moet langs zijn bedrijf passeren. Idem wat cement
betreft. Wie wil bouwen, passeert langs zijn kassa.
In de hoofdstad Antananarivo moesten op een bepaald moment alle taxi's
in het geel gespoten worden. Verplicht bij zijn bedrijf (niet de
melkfabriek natuurlijk). Wie geen "passende" factuur kon
voorleggen werd beboet en/of opgesloten. De gevangenissen
schijnen hier trouwens barstensvol te zitten (maar is dat bij ons ook
niet?).
In het zuiden, aan de Oostkust bij Fort Dauphin, mogen Canadese
bedrijven starten met de ontginning van cilicium, ten koste van veel
natuur en in ruil voor veel aandelen: voor de president.
Er zouden in Mada proefboringen gedaan zijn naar olie, met gunstig
resultaat maar tegen de zin van de president. Hij wil van Mada
geen tweede Koeweit maken (geen inmenging) en de bevolking moet het zo
maar zien te rooien.
Eén euro is ongeveer 13.000 Fmg. Een schip, geladen met voor de
president of een van zijn bedrijven bestemde goederen loopt de haven
binnen. Hij slaagt erin om de dedouanering te laten gebeuren aan
een (voor enkele uren) gedevalueerde Fmg die tov de euro nog slechts
7.000 waard was.
Even onthutsend was het verhaal dat hij naar de zetel van Coca Cola
(Atlanta-USA) zou zijn gevlogen om aandelen op te eisen in ruil voor de
verdere verkoop van hun dranken in Mada. Zou op een sisser zijn
uitgelopen, they are not stupid.
Hij zou een privé-leger op de been gebracht hebben, dat alle mogelijke
tegenstanders of "gevaarlijke" intellectuelen moet opsporen en
uitschakelen.
Hij zou meer belang hechten aan het, via zijn bedrijven, importeren en
verkopen van goederen en grondstoffen, dan ze in eigen land voort te
brengen. Denk nog maar aan het basisproduct rijst dat nog niet
zolang geleden kon geëxporteerd worden, en nu "via" wordt ingevoerd.
Als al die "zou's" kloppen, dan loop ik nu inderdaad rond in een
dictatuur die niet veel goeds voorspelt. Kritiek op het Westen
dient natuurlijk tot niets als dergelijke individuen hier de plak
kunnen/mogen zwaaien.
Zo eindigt de avond een beetje in mineur en wij laten de reusachtige
insecten, kevers en varianten van vliegende kakkerlakken het zaakje
overnemen.
Ik vind net op tijd mijn bed terug voor de electriciteit om 21 uur uitvalt en alles pikdonker wordt.
|
|
Post A Comment!
|
|
About Me
Friends
|
