28/12/2006 - Dinsdag, 19 december 2006.
In dit niemandsland is weinig te doen en ik laat mij in een prauw
meedrijven naar een "piscine naturelle" zoals ze dat hier noemen.
Het is een uurtje peddelen op een riviertje waarvan het water, naarmate
we meer landinwaarts varen, alsmaar helderder wordt. De rivier wordt
hier breder en dieper en we nemen een frisse duik. Ik word
namelijk begeleid door een man uit het dorp en zijn twee zoontjes van
respectievelijk 11 en 12 jaar. Zij dringen aan op een partijtje
"championnat" dat ik keer op keer glansrijk verlies.
In de late namiddag, wanneer de temperatuur wat milder is, maak ik
lange wandelingen langs het strand en het dorpje. Het
sleutelwoord uit de mannenmonden is "cigarette" en vrouwen en kinderen
zijn enkel vertrouwd met (=uit op) "cadeau!" (gebiedende
wijze). Verder reikt hun kennis niet.
De moedertaal is Malgash. Frans is de tweede taal en wordt
gedurende vijf jaar à rato van zes uur per week onderwezen aan kinderen
die het basisonderwijs volgen, plus nog vier jaar die wij middelbaar
zouden noemen. Maar, zoals ik reeds vroeger kon horen en nu
bevestigd krijg, is het onderwijssysteem een ramp.
Onderwijspersoneel krijgt klassen voorgeschoteld van tussen de vijftig
en honderd kinderen! Zij moeten werken met omzeggens geen
programma's, moeten improviseren en worden slecht betaald, dwz 20 euro
per maand. En dikwijls nog niet betaald. In dit dorpje is
een school waar 600 kinderen les volgen...... als de onderwijzer
opdaagt. Meestal "brost" hij enkele halve of volledige dagen per
week om te gaan vissen, kwestie van in zijn levensonderhoud te kunnen
voorzien. Het niveau is dus beneden alle peil en op het
platteland houdt men het meestal voor bekeken wanneer de kinderen 10 à
12 jaar zijn. Dan is het tijd om mee te werken.
En "cadeau" wordt de standaard.
|
|
Post A Comment!
|
|
About Me
Friends
|
