28/12/2006 - Donderdag, 21 december 2006.
Het strand is heet en wit, de zee schitterend en de omgeving een en al
rust. Veel toeristen zijn er dus niet en de zee is niet echt mijn
ding. Ik houd het voor bekeken maar geraak niet meer weg.
Ik wil gewoon verder naar het zuiden de kust volgen. Er is nog
Beheloka en verder Itampolo vanwaar ik dan door het binnenland Fort
Dauphin aan de Indische Oceaan wil bereiken.
Een Fransman die in Itampolo een hotel runt gaat het oplossen, maar
samen met zijn kompaan die het zaakje leidt waar ik nu verblijf, hangt
van 's morgens zes tot na zonsondergang aan de bar ladderzat te
worden. Mijn andere zatte gastvrouw nog in het achterhoofd vraag
ik mij af wat er scheelt aan die Europese gelukzoekers die hier het
"paradijs" hebben gevonden (als je hen bezighoort!).
Ik wandel door de duinen, langs het strand, naar het dorpje, en terug,
en opnieuw. Ik ontmoet een man in het dorp die mij uitnodigt om
bij hem thuis te komen avondmalen, tegen betaling welteverstaan.
De prijs, de locatie en het menu, doen mij geen seconde
twijfelen. En dus eet ik, net voor de zon ondergaat, langouste ΰ
volontι. Gekookt en gegrild. Voor herhaling vatbaar.
Nadien is het een klein uurtje terug naar mijn slaapplaats, maar in het
pikdonker, langs de waterlijn en onder een overweldigende sterrenhemel
met flarden melkweg, is dat niet echt onoverkomenlijk. Het is
enkel uitkijken voor zwarten die plots uit het niets voor je
opdoemen. In deze omstandigheden zie je ze nooit aankomen.
|
|
Post A Comment!
|
|
About Me
Friends
|
