11/1/2007 - Zaterdag en zondag, 30 en 31 december 2006.

Mijn rugzak herschikken (ik ga hier het grootste deel achterlaten) kost mij liters zweet.  De frisse douche van deze morgen is al lang verdampt.  Mensen, wat is dat hier toch lastig, die vochtige hitte.

Na twee uur overzetboot (een langzame) nemen we onze intrek bij Albert, uitbater van een goedkoop en eenvoudig bungalowparkje.  Nog twee Nederlanders komen ons gezelschap aanvullen. 

Ile Ste Marie is een klein eilandje (+\- 60 km. lang, max. 5 km breed) aan de oostkust van Madagascar.   Het is een toeristische trekpleister en lijkt mij een goede optie om rustig de overgang naar het nieuwe jaar te maken.

Belangrijkste activiteiten:  snorkelen boven koraalrif en tussen mooie vissen, fietsen met Daniel de Fransman op mountain-bikes die halverwege het traject de geest geven (ik zak door de zadelstang, Daniels versnelling blokkeert), lange wandeling naar klein eilandje in het zuiden (Ile aux Nattes of Nosy Nato, een mini-paradijs), zwemmen, nietsdoen, dus de toerist uithangen.  En samen wat praten waarbij ik als tolk mag optreden, want Nederlanders en Frans is een onmogelijke combinatie.  En na een tijdje aan die mensen duidelijk maken dat Freek nu op reis is en niet optreedt.

Op oudejaarsavond heeft Albert alle mensen van het dorpje uitgenodigd, de beste manier om een feestje te bouwen.  En feest vieren, dansen en drinken moet je deze mensen niet leren. Rum arrangι en bier vloeien rijkelijk en de danspartij loopt uit tot vier uur in de morgen.  Tegen dan zijn er al redelijk wat mensen stomdronken afgevoerd.

De zondagmorgen heb ik de gelegenheid de zondagsmis bij te wonen in een klein kerkje.  Het enige moment waarop ik het in Madagascar koud krijg.  Mensen zitten samen alsof ze thuis zijn, zingen en dansen samen alsof hun leven er van afhangt.  Ik ervaar dit als een hoogtepunt van mijn reis.  Prachtig is dit.