6/8/2008 - Zaterdag, 02/08/2008
Onze pirogue wordt terug opgetuigd en we vertrekken om acht uur. We varen rustig verder tot we rond de middag worden verrast door het water van het Kanaal van Mozambique. Het is weg. De zee heeft zich teruggetrokken en we lopen vast. Wat we nodig hadden om te zeilen -water- is plots verdwenen, maar wat we in de plaats krijgen is buitengewoon.
Een veelkleurig strand van wel 2 à 3 km. breed. Lange stroken van groen en blauw, donker en licht, paars, geel, wit, we kijken onze ogen uit. Veel verder weg de witte branding waar de zee stormloopt tegen een koraalrif. Onder ons een wit zandstrand dat overgaat in rotsachtige duinen in grillige vormen. Gewoon prachtig.
We hebben de pirogue naar het strand gesleept en moeten noodgedwongen wachten op de vloed om onze tocht verder te kunnen zetten. Iets verderop ligt een klein dorpje waar we "pulpe" (inktvis) met rijst eten. En waar we wachten....
Na vier uur kunnen we verder. Dit intermezzo breekt ons later zuur op. We belanden in zware zee, de wind waait hard en onze piroguier moet het zeil verkleinen. Maar desondanks stormen we vooruit en wanneer om zes uur de zon ondergaat en het nog wat later pikdonder wordt, vinden we het maar een benauwende bedoening. Om 19u30 meren we veilig aan in Andavodoaka, waar onze piroguier ons uitnodigt om maar buiten te slapen. We zijn echter kletsnat en redelijk afgekoeld en gaan op zoek naar een onderkomen. Met resultaat.
| 
