Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Vivre ! .. Ik heb het altijd zo gedaan.

22:39, 28/3/2013 .. 0 comments .. Link
Het maakt mij niets meer uit wat er nog gezegd wordt, wat er om ons heen gebeurd. De praatjes die er rond gaan, al die roddels. Mijn rug keer ik om. Alles wat er gebeurd is, heeft de familie kapot gemaakt. Alles wat er nu gebeurd, maakt ons kapot. Van mij part verzuip je in de drank. Je ziet toch niets anders in je ogen. Alles wat er wordt verteld, heb je aan je eigen geschreeuw te danken. Aan je eigen manier van het afreageren van woede, woede wat vaak onterecht is. Woede wat de spullen in het huis fataal worden. Iedereen jaag je weg met je manier van doen. Nu heb ik besloten tijdelijk van thuis weg te blijven. Van binnen doe ik niets anders dan kapot gaan. Van binnen doe ik niks anders dan overstromen van het verdriet. Wat we ook doen, niets gaat er bij jou in. Compleet verblind. Ons maak je kapot. En ik bedank je nu ook zeer HATELIJK voor de scheuren die in mijn relatie momenteel optreden door jouw toedoen. Voornamelijk bedank ik je voor de situatie waarin je mij en ons allemaal brengt. I don't give a fuck anymore, want je zet jezelf al continu voorschut. Ik doe niets meer voor je. Merk nu maar wat het in huis gaat doen nu ik tijdelijk weg ben. We zullen het nog wel eens zien.

Een traumatische relatie

16:33, 31/10/2012 .. 0 comments .. Link
Ik leerde jou kennen in het jaar 2010. Veel mensen weten dat ik chat. Er was een meeting georganiseerd in samenwerking met de internetradio die van jou is. Enkele keren zag ik dat je naar mij keek. Ik gaf geen sjoegen, lachte alleen af en toe vriendelijk terug. Maakte een klein praatje, en feestte met iedereen die er was vrolijk op de dansvloer. Het was een geslaagde avond. Nadat deze meeting was geweest, hadden we elkaar al maandenlang niet gesproken. Dit vanwege prive redenen rondom mijzelf. Het ging niet goed en ik raakte in een depressie terecht, waarmee ik bij een Psychiater terecht kwam. Maanden later spraken wij elkaar weer. We hadden zeer diepzinnige gesprekken over hoe relaties in elkaar zitten. En qua omgang klikte het wel, op vriendschappelijke basis. Ik kreeg in Januari 2011 een relatie met iemand uit Brabant, wonende in Eindhoven. Een man van in de 30 jaar. Dit ging niet lang goed, en bij jou kon ik toendertijd met alles terecht. Dat vond ik zeer fijn. In Februari 2011 werd ik geopereerd aan mijn knie. Er zat een scheur in mijn meniscus. Twee jaar lang had ik met zeer veel pijn rondgelopen. Ook toen was jij er voor mij. Mijn relatie ging niet lang goed. Meneer manipuleerde mij enorm, trapte mij continu de grond in. In zijn ogen was ik degene die alles continu fout deed. Meneer was een perfectionist, die vond dat hij de beste in de wereld was, en niks fout deed. We spraken een keertje af dat ik die kant op kwam. Het ging niet goed, en ik ging na een aantal maanden weg te zijn van de Psychiater weer bergafwaarts. Voor drie weken lang was ik tussen jou en je toenmalige ex. Toendertijd was het nog niet officieel jouw ex. Wanneer zij naar bed ging, omdat jij toen nog geen werk had, bleven we tot laat in de nacht wakker. Ook jij was net als ik een nachtbraker. We hadden veel gesprekken over hoe het tussen hun ging. Ik verbaasde mij enorm hoe een vrouw alles overliet aan de man. Niet qua huishouden maar op andere basis gebaseerd. Ik raakte zeer van slag omdat mijn ex uit Eindhoven mij enorm aan het manipuleren was, en de grond in bleef trappen. Ik probeerde zijn ogen te openen, maar ondanks alles, was ik blijkbaar de boosdoener van alles. Door deze gesprekken kreeg hij gevoelens voor mij. Zeer veel gevoelens. Hij liet mij weten mij meer dan alleen leuk te vinden, en hij zag mij als zijn toekomstige vriendin. Hoewel dit mij een fijn gevoel gaf, omdat ik bij hem vond wat ik bij mijn ex Emile nooit kreeg, die er nooit voor mij was, gaf ik verder geen aandacht hieraan. Ik was eenmaal nog bezig om mijn relatie af te ronden met Emile, mijn ex uit Eindhoven. Ik heb niet het karakter om van het ene naar het andere te huppelen. Bij mij kost het eenmaal tijd om uit cirkeltjes te stappen. Dit heeft dan puur te maken met een Persoonlijkheidsstoornis, die ik ook aan hem deels te danken heb. Nadat ik drie weken bij mijn ex uit het plaatsje Goor en zijn toenmalige ex had gelogeerd, keerde ik weer huiswaarts. Ik werd netjes gebracht door haar. Philip liet mij weten dat hij mij erg zou missen, en kreeg een stevige knuffel en een kus op mijn wangen. Nadat ik thuis was, besefte ik toch gevoelens te krijgen voor mijn ex uit Goor. Nooit eerder had ik mij bepaald zo gevoeld, dat gevoelens echt diep gingen. Ik kan wel beweren dat ik niet snap waarom, maar dan lieg ik niet alleen tegen mijzelf, maar ook tegen degenen die dit lezen. Mijn ex uit Eindhoven was er nooit voor me, steunde me nooit, verwachtte zelfs dat ik met een geopereerde knie wel even doodleuk een zware tas kon sjouwen, en wel even naar Eindhoven kon komen. Ik liep op twee krukken, had veel pijn, en vroeg wat hem bezielde, en waarom hij zo verdomde egoistisch was. Ik kreeg hier geen verklaring voor, want ook toen had ik het blijkbaar weer gedaan. Maar goed. Dit gaat niet over die Eindhovenaar. 's Avonds laat, sprak ik meneer uit Goor op MSN. Ik had toen de Eindhovenaar al aan de kant gezet een tijdje. Meneer uit Goor en ik waren op Skype bezig, aan het cammen, en gezellig aan het praten. Mevrouw was al naar bed. Dus kon jij openlijk je gevoelens neerleggen, en ik uiteindelijk ook, toch wel toegegeven dat ik veel voor hem voelde, maar het rustig wil aanpakken. Meneer uit Goor gaf mij te kennen dat hij al een tijd niet meer verder wilde gaan met zijn Ex. Ik liet hem weten dat hij toch eerst zou moeten regelen, dat hij eerlijk tegen haar zou zijn, voordat we verder konden gaan. Uiteindelijk vertelde hij mij dat het uit was tussen hun. Toch bleven ze wel samen onder één dak wonen. Ze schenen goed gepraat te hebben met elkaar. Maarja, zo stom als ik was, ging ik daar dus doodleuk weer heen. Ze schenen nog steeds samen op hun bed te slapen. Zo verblind als ik was door de liefde voor hem, geloofde ik het verhaal dat dit kwam, omdat het een aangepast matras is. Ik weet dat hij een rug patient is. En doodleuk sliepen we dan met zijn drie op het bed. Geloof mij, ik weet niet wat mij achteraf bezielt heeft, maar dit is latere zorg. Een aantal maanden later, was er in Juni een feest. Dit noemen ze het Goorse Schoolfeest. Ondertussen hadden we toen al wat met elkaar, en hij ging dan ook regelmatig naar Lelystad. Hoewel ik ergens heel onzeker was, omdat hij maar bij zijn Ex in huis bleef, en we al wat discussies erover hadden gevoerd, besloot ik toch om samen met een vriendin uit Brabant, die in het plaatsje Nuenen woont, mee te gaan om het Goorse Schoolfeest te vieren met z'n allen. Wij wilden dit wel eens meemaken. Nadat er al 3 dagen waren verstreken, ik weet zo even uit mijn hoofd niet meer hoelang het Goorse Schoolfeest stand houd, ik dacht tussen de 5 en 7 dagen, liep het erg uit de hand op een nacht. We liepen naar het huis van hem en zijn ex> Nadat meneer behoorlijk veel bier achter zijn kiezen had, niet te zuinig ook, liep het op een vreselijke ruzie uit tussen hem en mij. Ik vond dat hij zich uitermate losbandig had gedragen, en vond het vreemd dat hij een bepaald nummer tegen zijn ex zong, en haar dan ook een knuffel gaf. Het nummer Afscheid van Volumia is niet bepaald iets wat je tegenover een ex zingt. En al helemaal niet als je er klaar mee was. Hierdoor kreeg ik wat argwaan, sprak hem hierover aan, en vervolgens kreeg ik alles over mij heen. Ik moest maar opsodemieteren, direct mijn spullen weer pakken, en hij ging wel verder met zijn Ex. Hierdoor kwam zijn ex er achter, tot mijn verbazing, dat wij wat met elkaar hadden. Ik wist al die maanden niet beter dan dat hij haar had bekend met mij een relatie te hebben, en het tussen hun echt over was. Het liep zo uit de hand, dat zij schreeuwend en huilend wegrende. Ik besloot erachter aan te gaan om met haar hierover te praten. Hij was de andere weg ingeslagen met mijn vriendin uit Brabant. Ik stond met haar in een steegje te praten, achter hun huis. Ik kreeg tot mijn grote verdriet te horen, dat hij haar heeft gezegd, voorlopig het rustig aan te doen, maar het nog niet helemaal voorbij was. Hierdoor raakte ik zeer overstuur. We pakten elkaar vast, gaven elkaar een knuffel, we wisten niet wat we ermee aanmoesten, maar we moesten het toch proberen te sussen, om de vrede te bewaren. Na enige tijd kwam Meneer Goor weer terug, met mijn goede vriendin uit Brabant.. Meneer Goor zat thuis, met een vriend van hun, die met ons mee was gelopen. Hun bleven en bleven maar doorzuipen, terwijl mijn ex al erg ver heen was, en niet meer besefte waar hij mee bezig was, en hoe hij zich gedroeg. Zijn Ex, ik en mijn goede vriendin, lieten de hond uit. Tijdens het wandelen hadden wij een heel gesprek erover, over hoe hij tegen ons bezig was. Ze gaf al te kennen dat hij nooit zo ver heen was geweest met het Goorse Schoolfeest. Hoewel we nog steeds erg overstuur waren, en hierdoor ook mijn goede vriendin van slag raakte, wou ik toch weten hoe het nu precies zat met haar en Meneer Goor. Ik hoorde weredom dat hij het op een laag pitje had gezet met haar, maar het nog niet officieel uit was. Haar moest ik bekennen, dat Meneer Goor en ik al enige maanden een relatie hadden met elkaar. Ondanks dat het zeer ernstig was, wat er gebeurd was, konden we het toch redelijk met elkaar vinden, en goed met elkaar praten. Zij was echter verbaasd over het feit, dat hij haar al die jaren gezegd had, niet met haar te willen trouwen, en geen kinderen te willen. Terwijl hij dit allemaal wel dolgraag met mij zou willen, en nog nooit zoveel voor een vrouw had gevoeld, als hij voor mij voelde. Maar het kwaad was al geschied. En Meneer Goor had een enorm probleem. Bij thuiskomst, na het uitlaten van hun hond, kon ik niets anders doen dan hem continu boos blijven aankijken, en het afweren als hij ook maar een woord met mij wou uitwisselen. '' We hebben het hier nog wel over, maar nu ben je echt te ver gegaan '' was dan nog wel het enige wat ik uit kon spreken. Na deze zeer heftige uitgelopen nacht, besloot ik dat ik de volgende dag naar huis wilde. Ik was witheet, kookte van binnen, had de neiging hem een klap te verkopen, om te vragen wat hem bezielde. Ik vertrouwde het niet meer dat hij echt met mij verder wilde. Maar wou het na deze woorden er niet meer over hebben. We gingen naar bed. Ik was erg moe. Hij liep doodleuk met me mee, was zich blijkbaar van geen enkele kwaad bewust. Zijn ex was nog beneden. Wij lagen met zijn twee op bed. Meneer was opgewonden en besloot maar even dat hij gemeenschap met mij wilde. Ik weigerde ter plekke en vroeg hem of hij niet eerst beter een nachtje daarover zou slapen. Duwde hem van mij af, zijn ex kwam later naar boven toe, ging ook op bed liggen, hij lag bijna tegen haar aan, wat ik echter niet kon begrijpen. Maar ik besloot mij even er niet drukker om te maken. Ik was al aan het koken van de woede, en negeerde het maar. De volgende dag, wilde ik niks liever dan zo snel mogelijk weg zijn. Meneer was wakker, nuchter. Ik was nog steeds woedend. Praatte alleen met zijn ex. Hem kon ik geen eens aankijken. Ik had in een rap tempo mijn tas ingepakt. Mijn vriendin ook. Hij begreep er niks van, haalde zijn schouders op, zei nukkig '' Het zal allemaal wel weer '' en zijn ex reed ons naar het treinstation toe in Goor. Bij het uitstappen uit de auto, gaf ik haar een dikke knuffel, en sprak zachtjes in haar oor '' houd je taai meid, heb het er goed over, want dit kan niet '' .. Hem gaf ik alleen een hand, met een kwade blik '' Jou spreek ik nog wel als ik afgekoeld ben '' Nog snapte hij niet wat er gebeurd was, en hij pakte mij stevig vast. Ik liet mijn armen slapjes langs mijn lichaam vallen. Ik had hier geen zin in. Aangekomen bij mijn toenmalige huis elders in Lelystad, belandde ik plat op de bank, stortte compleet in, en kon het gewoon niet geloven wat er gebeurd was. De woorden in een dronken bui '' Ik ga wel verder met mijn ex '' en er achter gekomen zijn, nadat zij overstuur wegrende, dat Meneer Goor en ik wat bleken te hebben, deed mij echt de das om. Ik wou niet meer overeind komen, was verscheurd van verdriet, en staarde alleen maar met tranen in mijn ogen naar het plafond. De volgende dag besloot ik hem op te bellen via Skype. Hij wilde weten wat er precies gebeurd was. Ik vertelde hem hoe alles gegaan was. En er viel een doodse stilte....... Hij was zich van geen kwaad bewust. Had volgens hem niks verkeerds gezegd en gedaan, en vervolgens barstte hij in tranen uit. Hij gaf mij te kennen dat hij nu een goed gesprek met haar had gehad, over alles. Betuigde enorm veel spijt tegenover mij, en gaf te kennen mij voor geen goud kwijt te willen. Hij zag mij in zijn toekomst samen een leven opbouwen. Dit heeft hij nooit gewild. Na een goed gesprek tussen ons beiden, was het dan uiteindelijk uitgepraat. Ik had ook nog enkele woorden met haar hierover op MSN gewisseld. Het was inderdaad echt klaar en voorbij met hun. Zij had er vrede mee dat hij nu met mij was. Zij was immers al een tijdje het vertrouwen kwijt, maar toen helemaal. Na 7 jaar samen te zijn geweest. Hoe blind moet je zijn, om dan zelf toch voor hem te gaan, na wat er gebeurd is ? Liefde maakt inderdaad heel erg blind. Maandenlang hebben wij zeer veel discussies en ruzies gehad over onze toekomst. Ik kon het niet begrijpen dat hij met haar in huis bleef wonen, terwijl hij mij vertelde continu met mij verder te willen gaan. Ik bleef enige wantrouwen hebben, en vertrouwde het niet meer zo dat hun niks meer deden. Want hij had iedereen al eerder voor de gek gehouden. Volgens hem was het niet zo makkelijk was voor hem daar weg te gaan. Hij zou dan de naam krijgen van iedereen. Zij heeft schulden, en dan zou hij het verwijt krijgen, dat hij er nooit voor haar is. Meneer heeft een internetradio met haar opgebouwd, jarenlang aan samen gewerkt. Het was belangrijker voor hem om zijn Radio de lucht in te houden, zijn vrienden te behouden, dan eraan te denken toe te geven dat wij wat hadden met elkaar tegenover hun, tegenover zijn vrienden, zijn Dj's. Maandenlang waren er hier ruzies over. Hoe kun je in vredesnaam doodleuk met je ex in een huis blijven wonen, als je elders een nieuwe vriendin hebt, met wie je alles wilt, wat je met je ex nooit gewild heb ? En toch bleef ik stuk bij voet houden, en voor hem gaan. Al die tijd had nooit iemand mogen weten dat wij een relatie hadden. Hij zou dan in een klap alles kwijt raken volgens hem. Door de vele ruzies had hij het uitgemaakt, want hij kon het niet meer opbrengen. Op een dag, werd ik door iemand aangesproken, met wie hij de radio samen runt. Ik biechtte alles op, en hij had al vermoedens dat wij wat met elkaar hadden, en begreep niet dat Meneer Goor zo met iedereen omging. Hoe hij tegen zijn ex heeft gedaan, hoe hij zich tegenover mij had behandeld. Mij continu op de achtergrond hield, omdat niets en niemand het mocht weten. Het vertrouwen was daarvoor al enige tijd weg. Meneer Goor en ik hadden hierna wederom een gesprek erover, waarom hij zich zo gedraagt, waarom ik als een doorzichtig persoon werd behandeld. Ik kon het niet begrijpen, want hij was zo gek op me. Hij besefte dat hij erg fout was geweest, zelfs zijn Ex was zo gek geweest om hem te zeggen '' als je echt van haar houd, moet je je hart volgen ''. Dit verbaasde mij enorm. Maar helaas heeft het niet mogen lijden tot enige veranderingen. Maandenlang bleef het nog zo doorgaan. Nog steeds mocht niemand iets weten, nog steeds de felle ruzies en discussies. Ik vond dat hij daar weg moest gaan, uit Goor, als hij echt voor mij wou gaan. Omdat hij toch daar bleef, kreeg ik argwaan, en had ik het uitgemaakt. En toch was ik stapelverliefd op hem, meer dan dat zelfs. Ik weet echter nu niet waarom. Enkele maanden later, toen mijn ouders nog in Lelystad woonden, zat ik huilend op de bank. Ik had geen energie meer over om nog uberhaupt wat van de relatie te maken. Ik begon sterk aan mijzelf te twijfelen, zeer sterk, en wist niet meer waar ik zelf mee bezig was. Ik was compleet in de war, en de weg enorm kwijt. Mijn moeder sprak Meneer Goor aan via de telefoon. Helaas liep dit uit op een ravage, schreeuwde mijn moeder aan de telefoon tegen hem, ik hoorde hem hetzelfde doen. Mijn moeder hing daardoor op, en zei mij : '' Nu zet je hem aan de kant '' Ik hoefde hier zelf geen moeite meer voor te doen, want ik kreeg via een WhatsApp bericht '' Het is uit en ik wil nu voorlopig even rust '' .. Hoewel ik wilde praten met hem , aan de telefoon, omdat ik dat toch ietwat persoonlijker vond, dan een WhatsApp bericht, stootte hij dat wederom af. Meneer was in de tijd van onze relatie nooit een persoon geweest die een prater was. Nee, hij koos ervoor altijd alles weg te stoppen, achter een muurtje. Hierdoor liep het uit op escalaties, aangezien hij discussies het liefste uit de weg ging. Alleen ben ik iemand die daar dus echt voor past. Een maand lang hadden wij elkaar hierna niet meer gesproken. Tot op een dag hij mij opbelde. Huilend en vol van spijt. Inene kwam alles eruit. Mensen bleken het een tijdje te weten. Ook in de tijd voor het uit ging. En ik moest mijn mond steeds houden tegenover iedereen. Meneer vond dat ik hem altijd teveel pushte in onze relatie. Terwijl ik hem alleen maar duidelijk liet weten dat het geen gezonde relatie is, wanneer je bij een Ex in huis blijft, terwijl je naar degene hoort te gaan van wie je zoveel houdt. En dit maandenlang. Gister op 30 Oktober 2012 kreeg ik te horen van mijn ex, dat hij weer samen is met zijn ex. Ik kon dit niet bevatten. Hoe kun je in vredesnaam met iemand samen zijn, die er ook voor gezorgt heeft, dat het stuk liep. Iemand die je de grond in boort en je zwart maakt bij anderen ? Het enige wat ik er nog steeds uit kan begrijpen '' Wij kunnen toch niks meer samen doen, omdat jij Ronny hebt. Dus accepteer het maar dat ik haar een tweede kans geef '' .. Ehm.. Tweede kans ? Noem het maar gerust een derde kans. Mevrouw is eens vreemd gegaan. Mevrouw heeft er ook voor gezorgt dat het tussen ons stuk liep. Dus maak er maar een Derde van. En sowieso : Hoe kom je erbij dat ik het niet accepteer ? Ik ben dolgelukkig met mijn vriend en verloofde Ronny. Kom daar vooral niet tussen. We zijn verloofd. Hoezo accepteer ik het dan niet ? .. Nee sorry.. Open je ogen en kijk naar het gehele plaatje. Het gaat er om hoe alles gelopen is. Maandenlang en wekenlang beweerde hij nooit meer iets van haar te willen. Ze spraken elkaar amper, wist hij mij te vertellen. Nu inene was het toch andersom. Ze hadden elkaar de afgelopen weken goed gesproken. Nog durfde hij te beweren tegen mij, dat ik nog steeds een speciaal plekje in zijn hart heb, en dat niet meer weggaat. Maar het niet meer is zoals het was, omdat we niks meer kunnen doen samen. Ik zie op Facebook inene jouw status, en die van haar. Iets wat je bij mij nooit gedurfd heb, aangezien niemand het mocht weten. Ik was altijd al die vriendin die doorzichtig moest blijven, onzichtbaar. Niemand mocht het zien, niemand mocht er lucht van krijgen. Het nummer van Quincy - Verlangen. Hiermee had ik hem gister voor het laatst aangesproken. Mijn laatste woorden aan hem : '' Luister dat nummer maar eens goed, maar verdraai de tekst '' Maak er gerust van : Ik was alleen een verlangen en niet meer dan dat. Voor mij voelt het, na het bekijken van het totaal plaatje, en het luisteren van dat nummer, dat ik dat hele jaar niets anders dan gebruikt ben door Meneer Goor. De tekst komt goed overeen. En voor mij voelt het nu, alsof ik gewoon even een vervangbaar iets was. Houd nu maar anderen voor de gek. Maar kom niet meer bij mij. Mijn deuren zijn nu gesloten. Na het typen van deze Blog, heb ik er nu vrede mee Het was al die tijd niks anders dan een grote leugen. Mijn vertrouwen heb jij zeer beschadigd. Mijn onzekerheid, en de twijfels aan mijzelf heb jij versterkt. En helaas, is het een feit, dat ik dit heb meegenomen naar mijn huidige relatie. Mijn relatie met Ronny. Gewoon een grote leugen. Een traumatische ervaring, waarvan ik nog steeds tot op de dag van vandaag de littekens met mij meedraag. Niks meer en niks minder. Maar geloof mij. Sinds 25 Juli 2012 ben ik samen met Ronny. Wij kennen elkaar al sinds eind Augustus 2008. Altijd bleven we, ondanks alles, ondanks de ruzies en discussies terug vallen in elkaars armen. Sinds enkele weken zijn wij verloofd. Dolgelukkig ben ik met hem, en ik zie ons samen onze toekomst delen. Samen een leven delen. Voor mij staat hij klaar. Samen kunnen wij goed praten. Samen komen we eruit. Met hem wil ik ooit kinderen en trouwen. Mijn leven en mijn toekomst is nu gedeeld met hem. En stiekem, heb ik dit altijd al zo gewild. En dat weet hij ook. Maar het juiste moment moest daar zijn. Mijn hart ligt bij hem, volledig voor de 100%. Ik wil niets en niemand anders meer.

Liefde en Gemis..

09:30, 15/5/2012 .. 0 comments .. Link
Liefde en Gemis.. Ik wil je aanraken Maar dit gaat niet Ik wil je strelen Maar het kan niet Ik wil je voelen Maar kan er alleen van dromen Ik wil je kussen Mijn verlangens uiten Vasthouden En niet meer loslaten Ik wil mijn liefde geven Maar er is zoveel afstand Ik wil nachtenlang met jou doorgaan Voor jou strijden tot het bittere eind Maar het enige wat er nu rest Is houden van de afstand Die tussen ons instaat Wat elk verlangen weer sterker maakt Een liefde zo intens Voor mij is er bij jou geen grens Wat mij afweert Maar alles lijkt voor nu nog een mooie droom Waar in ik al tijden rondzweef Het enige wat er nu nog rest Is het gemis waarmee ik nu leef

For you..

13:47, 20/10/2011 .. 0 comments .. Link
I see our pictures in front of me. I see how beautiful we once were, and could have been. I see the times flashing by. I still feel that special feeling, when you stood by my side. I still feel the warmth, when your arms grabbed me. Just wonder how beautiful we were once together, but i guess that's gone now, forever. I gave you the key, so you had the access to my heart. But now she's falling apart. So in case you might need me tomorrow, i won't be there. Cause starting by today, i'll take my heart back. She will be death forever....

'' Titel-Loos ''

22:11, 11/8/2011 .. 0 comments .. Link
Ik ben niet weg. Ik ben niet aanwezig. Ik ben een ander persoon, wie behoor ik eigenlijk te zijn ? Ik huil, ik heb verdriet. Ik ben kwaad, woest, en ik begrijp het niet. Ik slaap niet, ik ben bang. Ik ben ongerust, en teleurgesteld. Ik ben onzeker, en heb grote twijfels. Kleine dingen, spreken mij groots aan. Iets wat positief is, is weer zeer negatief. Iets waar ik vrede mee heb, is weer een enorm probleem. Ik ben in de war. Wie ben ik eigenlijk ? Ik weet niet wat ik behoor te zijn. Hoe zit ik in elkaar ? Twee stemmen, en ben ten einde raad. Het doet mij pijn, het voelt niet goed. Ik ben boos, kwaad, teleurgesteld, angsten, verdrietig, onzeker. Omdat ik zelf niet begrijp, waarom alles ervoor heeft gezorgd, dat ik hier ben aangekomen. Ik geef mijzelf de schuld, maar besef dat het ook andermans gebreken zijn. Twee stemmen, die mij vertellen hoe het volgens hun moet. Mijn eigen persoonlijkheid is ertussen verdwenen. Ik ben verdwaald. Ik weet niet meer wie ik ben. Wanneer praten niets meer helpt, het schrijven geen verlichting geeft. Wanneer je met vrienden wat leuks doet, en je niet meer begrijpt waarom je er bent. Wanneer niets meer afleiding geeft, en de muren steeds meer op je afkomen, wordt het hoogtijd er wat aan te doen.

Twee werelden.

11:03, 4/8/2011 .. 0 comments .. Link
Het zijn twee werelden, twee persoonlijkheden die enorm van elkaar verschillen, twee verschillende stemmetjes die beiden wat anders willen. Twee werelden, en niets ligt meer op één lijn. Waar ik het ene moment vrede mee heb, veranderd het andere moment in het negatieve. Wanneer ik ergens aan wil beginnen, verlies ik mijn energie. Wanneer ik een goede kijk heb op heb leven, wordt dit omgezet in pessimisme. Het is een chaos in mijn hoofd. Twee stemmetjes die het met elkaar uitvechten, en mijn eigen persoonlijkheid komt er niet meer tussen. Van het ene stemmetje moet ik vrolijk zijn en alles verbergen, het andere stemmetje verteld mij, dat ik alles maar moet laten gaan, en het toch nooit meer goed komt. Terwijl mijn eigen persoonlijkheid meer iemand is, die rustig is en in vrede leeft. Het ene moment durf ik iemand toe te laten, het andere moment weer ik dit liever af. Het ene moment ben ik heel onzeker over alles, het andere moment gaat het weer weg. Maar continu blijft alles terug komen, in tweestrijd. Deze strijden maken mij heel erg moe, maar ik kan niet slapen. Mijn hoofd is veel te onrustig. Ik vind de kracht steeds minder om wat te doen. Aan de ene kant ben ik liever in een wereld met vier muren om mij heen Maar aan de andere kant wil ik doorgaan met mijn leven Alleen omdat ik weet dat het geen oplossing is om stil te staan Wat voorheen altijd hielp, is voor mij geen hulp middel meer om rustig te worden. Wanneer ik erover praat, lijkt alles juist erger te worden. Wanneer ik er over wil schrijven, doet het mij er aan herinneren dat dit niet is wie ik behoor te zijn Het geeft geen lichtpunt meer Het voelt niet meer als een last die van mijn schouders valt. Zelfs een simpele knuffel doet deze tweestrijd niet meer opluchten. Het enige wat mij nog afleiding geeft is mijn werk. Maar buiten mijn werk om, heb ik nog amper energie over om ook maar iets te willen doen. Het is een strijd die mij erg vermoeid, en ik begin nu echt op te raken. Het breekt mij enorm op, doorgaans last van huilbuien, en ook dit lucht niet meer op. Het wordt maar eens tijd om andere stappen te zetten Wil dit niet verergerd worden Want ik wil niet dat het wordt, zoals het twee maanden geleden was Ook dat heeft mij dit keer geen opluchting gegeven Ik probeer veel toe te laten, maar het wilt niet meer. Ik ben moe, ik begin op te raken, en ben erg gedesorienteerd En weet echter niet meer waar ik het zoeken moet '' i am standing in the middle of a square, where four walls surrounding me '' '' i can not seem to break through this time '' '' i only can see them coming towards me, and i can not fight them '' '' not this time, no more longer '' .

What's Going On ?

01:00, 20/7/2011 .. 0 comments .. Link
Er spookt een tijdje iets in mijn hoofd. Sorry, als ik het niet kan uitleggen. Het spijt me, dat ik het niet in woorden kan uitbrengen. Maar, iemand gaat mij iets aandoen. Iets, wat heel erg is. Iets, wat mij kapot maakt. Iets, wat mijn vertrouwen nog meer de grond intrapt. Iets, wat mijn hele persoon uit elkaar laat vallen. Nog meer, dan al gebeurd is de afgelopen tijd. Maar dit keer, onherstelbaar. Dit keer, gebeurt er iets, wat mijn hele leven op zijn kop zet. Nog erger, dan al is voorgevallen. Ik heb wel vaker voorgevoelens. Het ergste is nog, dat het mij bang maakt, wanneer ik dit weer krijg. Iets maakt mij bang, en ik kan er zelf niet over uit, wat het gaat zijn. Ik weet wel, dat het een zeer dierbaar persoon gaat zijn. Iemand die mij iets gaat vertellen, wat heel slecht is. Iemand die mij iets gaat vertellen, waardoor het mij volledig kwijtraakt. Waardoor ik mijzelf nog meer kwijt raak, dan al gebeurd is. Ik heb wel vaker voorgevoelens. En waarom deze mij bang maken, is omdat het vaak in leven komt. Wat alle leugens wegneemt, wat de waarheid eindelijk doet laten bloeien. Mits dat ondertussen al niet bewust gebeurd is. Slapeloze nachten heb ik er van. Ik ben erg onrustig. Soms maakt het mij zeer droevig. Nachtenlang geeft mijn lichaam toe te willen slapen. Ik doe het licht uit, en sluit mijn ogen. Wanneer ik denk dat het al een aantal uur verder is, blijkt het in feite maar een half uur te zijn. Nachtenlang lig ik wakker. Onrustig te zijn in mijn bed. Ik kan er met niemand over praten. Ik kan er zelf niet eens mee overweg. Maar, iemand gaat mij iets doen. Het is nog een kwestie van wachten. Gaat er binnenkort iets gebeuren, wat ik al had verwacht ? Of komt er een negatieve verrassing ? Te onrustig ben ik, dus stel mij geen verdere vragen. Want ik heb nergens antwoorden voor

Experience Of Life

01:23, 12/7/2011 .. 0 comments .. Link
There were times, we could laugh about any joke people made. There were times we never cared what others would think. There were times, in wich we said, nothing in this world could break what we are. Yet the times have come, wich it all made this undone. I wish we could go back to the times in wich we met for the first time. But then again, when we go back in time, the same things will happen, that happened. So, i don't even want to go back, to that place, in wich things were good, because at the end, nothing will change the fact, in the situations we have to struggle in wich we have landed. We just have to deal with this all, give it a place, take some time, and give it some space. Our hearts may be broken, our trust may have been damaged. But we may not let them damage the persons we are. If you know what you are, if you know, what your made of, and if your heart knows her place, don't let them give you scarfs. Just fight for your right in this life, and don't ever give up the person you are. We just can all be better persons, then we are. Nobody said it would be easy, but then again, nobody said it's difficult, It's just how you deal with it. It's called : The experience of life. '' We can always watch the steps we make, but nothing in this life is for granted. Broken hearts, can't be healed. Take good care of her ''

Waarom ?

01:52, 17/5/2011 .. 0 comments .. Link

Waarom heeft alles zo ver moeten komen. Waarom is alles zo gegaan. Waarom kunnen we het niet gewoon laten rusten, zodat we allemaal onze eigen gang kunnen gaan. Waarom Is het lachen mij vergaan, en komt er niks anders meer uit, dan negatieve woorden en een traan.

Waarom kan alles niet ongezien gebeuren, zonder dat een ander het merkt. Waarom moet ik het naar de buitenwereld brengen, terwijl ik alles liever verberg. Waarom blijf ik niet alles gewoon opkroppen, zodat het niemand opvalt dat het niet goed gaat. Waarom word ik niet wakker, en is het mijn eigen persoonlijkheid die mij loslaat. Waarom heb ik de pijn die ik van binnen voel, weer op mijzelf geuit. Waar is in vredesnaam die uitweg, waar ik zo hard naar op zoek ben. Waarom voelt het alsof de grond onder mijn voeten steeds verder wegzakt. Waarom voel ik mij, zoals ik mij voel. Ik wou dat ik zelf de antwoorden wist, zodat niemand hoeft na te denken, wat ik precies bedoel.

Waarom voel ik mij zo leeg, en wil ik het liefste alleen zijn. Waarom vind ik niet wat ik wil bereiken, waarom doet het mij zo verdomde veel pijn. Ik wil mij niet zo voelen, ik wil vrolijk zijn en blij. Maar hoe hard ik ook op het moment mijn best probeer te doen, het doet mij teveel pijn.

Ik kan niet in woorden uitleggen wat er in mijn hoofd omspeelt, omdat het niet goed te verwoorden is. Mensen zeggen dat ze het begrijpen, maar niemand weet half hoe ik mij voel. Het liefste zou ik onder alles willen weg kwijnen, en gewoon van alles en iedereen op het moment willen verdwijnen.

Alleen is dit niet de juiste oplossing. Ik probeer vooralsnog elke dag opnieuw te beleven, zoals het beleven hoort te worden. Maar op het moment, zie ik in elke dag een enorm zwart gat.

Hoe hard ik ook mijn best wil doen op het moment, het schijnt maar niet te willen lukken op het moment.

'' trying so hard to reach the goals in my life, but it's a very hard job ''



Hou niet van me

12:44, 15/5/2011 .. 0 comments .. Link

Hou niet van me, als je het niet kunt, om je hele hart te geven. Hou niet van me, als je me niet op de juiste manier weet vast te houden. Hou niet van me, als je nog bij de ander wilt zijn. Lig niet tegen mij aan, als je gevoelens niet op de juiste plek zijn. Zeg niet dat je weet wie ik ben, als je me nog niet eens kent. Kom niet bij me staan, als je toch van mij zijde afwijkt. Zeg niet dat ik meer beteken, dan de zon en de maan voor elkaar betekenen, als je niet bij me kunt zijn. Houd mij liever niet vast, als je nog steeds aan die ander denkt.

Laat mij liever los, voordat je je nog bedenkt. Laat mij liever niet toe in jou wereld, geef mij niet de sleutel tot jou hart, geef mij geen toegang tot je leven, als je nog steeds gevoelens voor iemand anders hebt.

Wees eerlijk tegen mij, en tegen jezelf, voordat je een misstap begaat, en met de spijt en de schuldgevoelens moet leven, omdat je weet, dat het niet goed voor je is geweest, door te gaan met je oude leven, terwijl we samen zo gelukkig hadden kunnen zijn.

Geef mijn ziel geen leegte, geef mijn hart geen lucht, waar liefde behoort te zijn. Breng mijn gedachten niet op hol, waardoor ik in de war raak. Weet heel goed dat wat je wilt, jou gelukkig kan maken. Maar deze vragen en antwoorden, kun je alleen bij jezelf vinden, want voor mij is alles al duidelijk.



Mijn geheim

23:36, 11/5/2011 .. 0 comments .. Link

Ik voel me teneergeslagen, en enigzins teleurgesteld. Ik voel van binnen de vreugde volop vloeien, maar helaas voel ik ook regelmatig de tranen eruit stromen. Mijn hart vol overvloed verliefd op jou, mijn gevoelens stapelgek op jou, mijn gedachten zijn geheel op jou gericht. Gericht op een droom wat ik onze toekomst noem. Een toekomst waarvan ik hoop, deze samen met jou op te bouwen. Ik wil graag een kind van jou, en die samen met jou opvoeden. Of het nou een meisje of een jongen wordt, geheel gezond of niet, echte liefde kent zijn grenzen niet. In goede en slechte tijden zullen we voor elkaar zorgen. Ik zal er altijd voor jou zijn, voor jouw en ons kind. Beiden de liefde geven, die jullie verdienen. Elkaar de liefde geven die we allemaal evenveel en liefdevol verdienen.

Maar helaas zijn er momenteel grootse beperkingen die midden op ons pad liggen. Ik weet dat deze droom nog jarenlang zijn tijd nodig heeft, om alles zo te laten groeien, zoals wij dat graag willen. Ik wil met jou mijn leven delen. Jij bent mijn wereld, mijn toekomst, en mijn hart. Maar, het doet mij momenteel teveel pijn. Niet vanwege de afstand, niet dat we veel bij elkaar willen zijn, en dat momenteel nog beperkt wordt door de afstand. Maar meer, omdat we nog steeds veel moeten laten.

Het zit mij heel erg diep, dat we vooralsnog niet voldoende vrijheid hebben, om onze liefde aan elkaar te laten zien, aan de hele wereld. Het liefste laat ik het aan elke omgeving zien waar wij zullen zijn. Het liefste wil ik mij vanaf vandaag, vanaf dit moment, niet meer inhouden, en alles maar op de achtergrond moeten houden. Soms doet het mij gewoon teveel pijn, omdat ik dit vooralsnog moet inslikken, en moet doen alsof we niets met elkaar hebben.

Ik ben veel te gelukkig met jou, jij maakt mij heel erg gelukkig. Nu ik jou heb, wil ik echt nooit een ander meer. Jij bent degene die mij weer heeft doen leven, jij bent degene die mij heeft opgewekt. Maar momenteel voelt het, alsof de grond weer onder mij weg zakt, omdat er nog steeds niet die vrijheid is, die er eigenlijk al had moeten zijn, om onze tekenen van onze liefde bij iedereen naar buiten te brengen.

Niet iedereen respecteert het, niet iedereen accepteerd het, maar dat maakt mij niets uit. Het maakt mij wel uit, dat je vooralsnog thuis veel moet laten, en ik mij nog steeds erg moet inhouden. Dat we hierdoor nog steeds niets kunnen zeggen, niet rustig met elkaar kunnen bellen.

Soms denk ik wel eens : Het zij zo. Maar er zijn teveel momenteel dat het mij erg opbreekt. Net of op dat moment mijn hart in stukken scheurt, puur door het verdriet vanwege de vrijheid die er niet is.

Echte liefde overwint alles zegt men, maar de vrijheid hoort ook voldoende aanwezig te zijn. Het behoort geen gevangenis te zijn. Niet voor een groot deel, evenals niet voor een klein deel. Maar momenteel, voelt het wel, alsof we in een soort gevangenis worden gezet, omdat we vooralsnog niet voldoende kunnen tonen hoeveel we van elkaar houden, dan alleen als we samen zijn, alleen.

And it breaks my heart ......... And that's the reason why i still cry a lot .......

 



this is me !

16:15, 8/11/2010 .. 0 comments .. Link
Ik maak keuzes die mij goeddunken, niet wat een ander van mij verlangt en verwacht. Ik weet wat ik wel wil, en ik weet wat ik niet wil. Ik mag dan zo nu en dan een uitgesproken mening hebben, maar ik doe dat niet zonder enkele reden. Ik mag dan egoistisch overkomen, maar ik denk liever aan mijzelf. Ik ga niet naar andermans voeten dansen, en niet iets in andermans handen leggen, zonder dat het mij een goed gevoel geeft. Ik kan het niet langer uitstaan alsmaar met herhalende verhaallijnen bezig te zijn : er zijn namelijk al soaps genoeg, en ik doe er niet langer meer aan mee. Wanneer ik aangeef iets stil te willen leggen, is dat vooralsnog een keus die voor mij het beste lijkt. Dit alles is niet bevorderend voor mijn eigen gezondheid, dus ik besluit het nu maar weer voor de zoveelste keer het vanuit een ander standpunt te bekijken, voordat ik weer begin door te draaien. Even goede vrienden mensen, maar je eigen persoonlijkheid mag je niet kwijt raken. Vandaar dat ik nu zo extreem aan me eigen denk ! (  ik heb de mensen lief waarvan ik weet dat ik wat aan hun heb  )


Mijn kijk op mijn eigen ik en op anderen :

19:48, 30/10/2010 .. 0 comments .. Link

Ik ben niet bereid, tot het uitvoeren van plannen, die mij commanderend worden toegewezen. Ik ben niet bereid te dansen naar iemands voeten, die graag zou willen dat ik diegeens voetstappen volg. Ik ben niet bereid te zorgen dat wat diegeen graag naar zijn handjes gezet wou willen hebben, daarmee in te stemmen. Ik ben alleen bereid tot het volgen van mijn eigen voetstappen. Ik ben bereid tot het nemen van consequenties als ik weet dat ik een fout begaan heb. Ik ben alleen bereid mijn eigen meningen te vormen, en niet hetgeen een ander zegt en wilt. Ik houd absoluut NIET van mensen die drammen, die opdringerig zijn, die ervoor zorgen dat een ander een misstap begaat.

Ik houd absoluut niet van personen die alsmaar achter één doel blijven aanlopen, gewoon te blind worden om in te zien wat hun een ander hiermee kunnen aanrichten, en daardoor niet verder kijken. De horizon is breder dan men denken doet, dus ga er gewoon voor. Ik heb mijn eigen leven waar ik voor moet zorgen, het is dus niet de bedoeling dat ik andermans leven ga leiden, door te doen wat een ander zegt, denkt, wilt en doet.

Ik mag dan een heel eigenwijs en vastberaden persoon zijn : Jammer dan ! Ik heb nu eenmaal een persoonlijkheid opgebouwd, waar ik tevreden mee ben. Ik moet tenslotte JARENLANG met mijn eigen persoon door een deur kunnen, zonder dat ik alsmaar in gevecht ben met mijn eigen ik. Mensen verlies je nu eenmaal, hoe triest en zwaar dit ook is. Ik ben tevreden met degeen die ik ben geworden. Jarenlang heb ik mezelf opgeofferd omdat ik dacht dat het alleen op die manier kon. Ik ben gaan inzien dat ik zowel JA als NEE kan en soms moet accepteren, en daar mij ook in mag verdedigen. Ik ben gaan inzien dat ik geen mensen/vriendschappen behoud, als ik altijd maar doe wat een ander wilt. Dit heb ik jarenlang gedaan, en dat tolereer ik echter niet nog langer dan ik gedaan heb. Het allerbelangrijkste is, dat ik mijzelf hiermee niet tevreden stel : En ik moet toch doen wat MIJ goeddunkt, en niet wat een ander een goed gevoel geeft, en mij daarbij dan niet lekker voelen.

Ik heb geen man nodig om liefde te voelen : Aan goede vriendschappen heb ik al meer dan genoeg. Ik heb geen familie nodig die mij gouden bergen beloven, en er vervolgens niks van terecht komt : Vrienden zijn namelijk al mijn familie, en ik ben hun net zo trouw als hun trouw aan mij zijn.

Ik denk heus wel aan mijn medemens, tot op zekere hoogte, tot daar waar ik mij goed bij voel ! ( want dat is tenslotte wel het allerbelangrijkste )



Groots Overdreven Egoisme

01:52, 21/9/2010 .. 0 comments .. Link
Niet begrijpend, sluit jij je gedachten af. Het niet willen zien, dus luister je maar. Wanneer je toch besluit niets te willen horen, verberg je je eigen in een omhulsel en ren je voor alles weg. Volgt alleen hetgeen jouw gevoel ingeeft, zonder rekening te houden wat een ander wilt. Luisterend naar je eigen gedachten, maar niet aanhoren wat een ander te vertellen heeft. Egoistische personen die een groots zelfbeeld hebben, kunnen eenmaal nooit rekening met een ander houden, en zullen nooit te nimmer leren ook eens jou pad te volgen en inzien wat hun aanrichten. Raak de mensen kwijt die jou lief konden hebben, leer van zelfgemaakte fouten. Een levensles die we allemaal moeten doormaken. Pas zodra men een dierbare neigt kwijt te raken, leren ze een knop om te zetten, en bedenken hun dat het dan allemaal wel vergeten en vergeven zal zijn, terwijl hun zelf beseffen dat het dan te laat is. Dit is hun eigen werkelijkheid, maar in feite is het een groots opgebouwde fantasiewereld waar hun in leven : Een leven die bestaat uit leugens, een leven waar men zichzelf aan het lijntje houden. Blijf dan vooral leven in jou eigen fantasie. Je zult het vanzelf merken zodra je er alleen voor komt te staan. Wanneer men dit niet wilt : Doe dan met name alles wat geschreven is omgekeerd. Besef je wel : Mensen spelen graag met elkaar, maar doe het liever niet op de negatieve manier. --- Nadenkertje !

Voor mijn Oma

00:50, 21/9/2010 .. 0 comments .. Link

The sound of missing you
Are in the voices of those tears i cry
Working on the fact to just be happy
But sometimes the feelings of missing you
Are stronger from time to time.
The laughters we made
The joy in my childhood when we played

Many years passed by
I still wish you could be on my side
There is a piece missing
In this heart of mine

Cherish the love we shared together
And all the fun we had i will remember
From this day on untill forever



Het grote gemis

20:02, 18/7/2010 .. 0 comments .. Link

De problemen in de familie, hadden de kinderen geraakt. De tijden die we doormaakten, hebben mij volwassen gemaakt. Het vertrouwen compleet beschadigd, alles en iedereen uit het zicht geraakt. Contacten voorgoed voorbij. Geen enkele lid uit de familie stond aan een ander hun zij. Niemand stond voor elkaar klaar. Wanneer er hulp nodig was alsmaar hetzelfde gemaar. Nooit was er ooit iemand geweest die een poot uit hun mouw stak. Nooit wil ik de mensheid snappen, laat staan hun begrijpen. Nooit zal ik enig contact wensen, laat staan dat ik enig moeite zal doen om deze personen te willen bereiken.

Nooit geen familie gekend, alleen mijn dierbare oma was mij bekend. De leuke tijden die we samen beleefden, blijven elke dag in mijn hoofd rondzweven. Bepaalde nummers die mij blijven raken, omdat er mensen in het spel zijn die mij tot de dag van vandaag nog steeds kwaad maken. Niemand zal echt begrijpen wat ik bedoel, de pijn in mijn hart die ik elke keer weer voel. Hoe hard ik ook probeer alles te vergeten, vooral hoe alles heb moeten lopen de afgelopen jaren. Alles dat werd besproken waren onduidelijke gebaren.

Ik ben sterker in mijn schoenen komen te staan, maar om mijn oma laat ik nog vaak een traan. Ze hebben ons nooit de kans gegeven om afscheid te mogen nemen. Ik vraag mij nog steeds af waarom alles zo ver heeft moeten gaan, wat ze elkaar allemaal hebben aangedaan, en vooral : Waarom heeft dit allemaal uberhaupt moeten gebeuren ? Schuldigen die dit hebben bereikt. De onschuldigen die de dupe worden van dit onvolwassen gedoe.

 

 



Kon ik nog maar even bij je zijn.

16:34, 20/5/2010 .. 0 comments .. Link

Voor mijn liefste oma, de beste die ik ooit heb gehad !

Lieve oma, deze brief schrijf ik speciaal voor u omdat ik altijd zo enorm veel van u gehouden heb. Al die jaren dat we elkaar nog zagen waren zo speciaal. Al die leuke tijden die we samen hadden gedeeld betekenden zoveel voor mij, ik had ze nooit willen missen. Vandaag kreeg ik iets verschrikkelijks te horen van mijn vader, uw zoon, het ergste wat ik ooit heb mee moeten maken naar mijn idee. Het voelt alsof de grond onder mij wegzakt, alsof de aarde even gestopt is met draaien. Ik vond het dan ook vreselijk toen ik geen contact meer met u had en kon hebben. Nooit had ik geweten waar u precies woonde na uw verhuizing van uw lieftallige woning die zoveel voor u betekende naar een verzorgings tehuis, nooit heb ik geweten en kunnen vragen hoe u zich voelt en wat uw wensen precies zijn, vooral niet toen ik van mijn vader te horen kreeg dat er geen contact meer was tussen ons allemaal. Ik vind het tot op de dag van vandaag en voor de rest van mijn hele leven verschrikkelijk en ik kan en wil het maar niet geloven dat uw andere zoon u zo had weten te manipuleren dat het zover had moeten komen.

Lieve oma, ik neem u niks kwalijk, het is nooit uw schuld geweest. Weet dat ik zielsveel van u heb gehouden, en u altijd een plek diep in mijn hart zult blijven houden. Het meest erge vind ik nog dat ik nooit op een juiste manier van u afscheid heb kunnen nemen. Alles wat ik u nog had willen vertellen, alles wat ik u nog had willen vragen, al die tijden die ik nog met u had willen meemaken. Dat dit allemaal niet meer kan doet mij nog het meeste pijn

Ik houd van u en ik mis u vreselijk ! You are always on my mind !

Kon ik nog maar even bij je zijn, het doet ongelofelijk veel pijn.

Rust in vrede mijn liefste oma, u was mij altijd al zeer dierbaar, en dat zult u ook altijd blijven !

Heel veel liefs van uw kleindochter Mandy.



Compleet in de war !

21:21, 6/3/2010 .. 0 comments .. Link

Laat de tranen maar stromen
De dromen vergaan toch wel
Laat het slapen maar gaan
Wanneer je toch alleen maar wakker ligt
Laat de nachtmerries maar komen
Wanneer je je ogen opent is er toch geen enkel verschil

Stort maar gewoon neer
Je verliest de kracht toch wel
Waarom de goede moed blijven houden
Als het alsmaar opnieuw begint

Waarom zou je je zwak moeten voelen
Terwijl je van binnen zo sterk bent
Waarom niet uiten wat je kan zijn
Altijd je laten verleiden door de fouten van het leven
Wat is de reden van al die zorgen
Als het op den duur weg kan gaan

Waarom niet die sterke wil tonen
Alsmaar de angsten laten komen
Niets meer willen
Terwijl je nog genoeg kan doen

Waarom zou je willen blijven
Als je kunt kiezen weg te gaan
Waarom zou je door blijven gaan
Als alles maar in de weg blijft staan

Een heftige strijd
Totaal in de war
Totaal de weg kwijt !



About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links

www.needy.nl

Categories


Recent Entries

Untitled
Een traumatische relatie
Liefde en Gemis..
For you..
'' Titel-Loos ''

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer