Vivre ! .. Ik heb het altijd zo gedaan.

Liefde en Gemis..

For you..

'' Titel-Loos ''

Twee werelden.

What's Going On ?

Experience Of Life

Waarom ?

Waarom heeft alles zo ver moeten komen. Waarom is alles zo gegaan. Waarom kunnen we het niet gewoon laten rusten, zodat we allemaal onze eigen gang kunnen gaan. Waarom Is het lachen mij vergaan, en komt er niks anders meer uit, dan negatieve woorden en een traan.

Waarom kan alles niet ongezien gebeuren, zonder dat een ander het merkt. Waarom moet ik het naar de buitenwereld brengen, terwijl ik alles liever verberg. Waarom blijf ik niet alles gewoon opkroppen, zodat het niemand opvalt dat het niet goed gaat. Waarom word ik niet wakker, en is het mijn eigen persoonlijkheid die mij loslaat. Waarom heb ik de pijn die ik van binnen voel, weer op mijzelf geuit. Waar is in vredesnaam die uitweg, waar ik zo hard naar op zoek ben. Waarom voelt het alsof de grond onder mijn voeten steeds verder wegzakt. Waarom voel ik mij, zoals ik mij voel. Ik wou dat ik zelf de antwoorden wist, zodat niemand hoeft na te denken, wat ik precies bedoel.

Waarom voel ik mij zo leeg, en wil ik het liefste alleen zijn. Waarom vind ik niet wat ik wil bereiken, waarom doet het mij zo verdomde veel pijn. Ik wil mij niet zo voelen, ik wil vrolijk zijn en blij. Maar hoe hard ik ook op het moment mijn best probeer te doen, het doet mij teveel pijn.

Ik kan niet in woorden uitleggen wat er in mijn hoofd omspeelt, omdat het niet goed te verwoorden is. Mensen zeggen dat ze het begrijpen, maar niemand weet half hoe ik mij voel. Het liefste zou ik onder alles willen weg kwijnen, en gewoon van alles en iedereen op het moment willen verdwijnen.

Alleen is dit niet de juiste oplossing. Ik probeer vooralsnog elke dag opnieuw te beleven, zoals het beleven hoort te worden. Maar op het moment, zie ik in elke dag een enorm zwart gat.

Hoe hard ik ook mijn best wil doen op het moment, het schijnt maar niet te willen lukken op het moment.

'' trying so hard to reach the goals in my life, but it's a very hard job ''

Hou niet van me

Hou niet van me, als je het niet kunt, om je hele hart te geven. Hou niet van me, als je me niet op de juiste manier weet vast te houden. Hou niet van me, als je nog bij de ander wilt zijn. Lig niet tegen mij aan, als je gevoelens niet op de juiste plek zijn. Zeg niet dat je weet wie ik ben, als je me nog niet eens kent. Kom niet bij me staan, als je toch van mij zijde afwijkt. Zeg niet dat ik meer beteken, dan de zon en de maan voor elkaar betekenen, als je niet bij me kunt zijn. Houd mij liever niet vast, als je nog steeds aan die ander denkt.

Laat mij liever los, voordat je je nog bedenkt. Laat mij liever niet toe in jou wereld, geef mij niet de sleutel tot jou hart, geef mij geen toegang tot je leven, als je nog steeds gevoelens voor iemand anders hebt.

Wees eerlijk tegen mij, en tegen jezelf, voordat je een misstap begaat, en met de spijt en de schuldgevoelens moet leven, omdat je weet, dat het niet goed voor je is geweest, door te gaan met je oude leven, terwijl we samen zo gelukkig hadden kunnen zijn.

Geef mijn ziel geen leegte, geef mijn hart geen lucht, waar liefde behoort te zijn. Breng mijn gedachten niet op hol, waardoor ik in de war raak. Weet heel goed dat wat je wilt, jou gelukkig kan maken. Maar deze vragen en antwoorden, kun je alleen bij jezelf vinden, want voor mij is alles al duidelijk.

Mijn geheim

Ik voel me teneergeslagen, en enigzins teleurgesteld. Ik voel van binnen de vreugde volop vloeien, maar helaas voel ik ook regelmatig de tranen eruit stromen. Mijn hart vol overvloed verliefd op jou, mijn gevoelens stapelgek op jou, mijn gedachten zijn geheel op jou gericht. Gericht op een droom wat ik onze toekomst noem. Een toekomst waarvan ik hoop, deze samen met jou op te bouwen. Ik wil graag een kind van jou, en die samen met jou opvoeden. Of het nou een meisje of een jongen wordt, geheel gezond of niet, echte liefde kent zijn grenzen niet. In goede en slechte tijden zullen we voor elkaar zorgen. Ik zal er altijd voor jou zijn, voor jouw en ons kind. Beiden de liefde geven, die jullie verdienen. Elkaar de liefde geven die we allemaal evenveel en liefdevol verdienen.

Maar helaas zijn er momenteel grootse beperkingen die midden op ons pad liggen. Ik weet dat deze droom nog jarenlang zijn tijd nodig heeft, om alles zo te laten groeien, zoals wij dat graag willen. Ik wil met jou mijn leven delen. Jij bent mijn wereld, mijn toekomst, en mijn hart. Maar, het doet mij momenteel teveel pijn. Niet vanwege de afstand, niet dat we veel bij elkaar willen zijn, en dat momenteel nog beperkt wordt door de afstand. Maar meer, omdat we nog steeds veel moeten laten.

Het zit mij heel erg diep, dat we vooralsnog niet voldoende vrijheid hebben, om onze liefde aan elkaar te laten zien, aan de hele wereld. Het liefste laat ik het aan elke omgeving zien waar wij zullen zijn. Het liefste wil ik mij vanaf vandaag, vanaf dit moment, niet meer inhouden, en alles maar op de achtergrond moeten houden. Soms doet het mij gewoon teveel pijn, omdat ik dit vooralsnog moet inslikken, en moet doen alsof we niets met elkaar hebben.

Ik ben veel te gelukkig met jou, jij maakt mij heel erg gelukkig. Nu ik jou heb, wil ik echt nooit een ander meer. Jij bent degene die mij weer heeft doen leven, jij bent degene die mij heeft opgewekt. Maar momenteel voelt het, alsof de grond weer onder mij weg zakt, omdat er nog steeds niet die vrijheid is, die er eigenlijk al had moeten zijn, om onze tekenen van onze liefde bij iedereen naar buiten te brengen.

Niet iedereen respecteert het, niet iedereen accepteerd het, maar dat maakt mij niets uit. Het maakt mij wel uit, dat je vooralsnog thuis veel moet laten, en ik mij nog steeds erg moet inhouden. Dat we hierdoor nog steeds niets kunnen zeggen, niet rustig met elkaar kunnen bellen.

Soms denk ik wel eens : Het zij zo. Maar er zijn teveel momenteel dat het mij erg opbreekt. Net of op dat moment mijn hart in stukken scheurt, puur door het verdriet vanwege de vrijheid die er niet is.

Echte liefde overwint alles zegt men, maar de vrijheid hoort ook voldoende aanwezig te zijn. Het behoort geen gevangenis te zijn. Niet voor een groot deel, evenals niet voor een klein deel. Maar momenteel, voelt het wel, alsof we in een soort gevangenis worden gezet, omdat we vooralsnog niet voldoende kunnen tonen hoeveel we van elkaar houden, dan alleen als we samen zijn, alleen.

And it breaks my heart ......... And that's the reason why i still cry a lot .......

this is me !

Mijn kijk op mijn eigen ik en op anderen :

Ik ben niet bereid, tot het uitvoeren van plannen, die mij commanderend worden toegewezen. Ik ben niet bereid te dansen naar iemands voeten, die graag zou willen dat ik diegeens voetstappen volg. Ik ben niet bereid te zorgen dat wat diegeen graag naar zijn handjes gezet wou willen hebben, daarmee in te stemmen. Ik ben alleen bereid tot het volgen van mijn eigen voetstappen. Ik ben bereid tot het nemen van consequenties als ik weet dat ik een fout begaan heb. Ik ben alleen bereid mijn eigen meningen te vormen, en niet hetgeen een ander zegt en wilt. Ik houd absoluut NIET van mensen die drammen, die opdringerig zijn, die ervoor zorgen dat een ander een misstap begaat.

Ik houd absoluut niet van personen die alsmaar achter één doel blijven aanlopen, gewoon te blind worden om in te zien wat hun een ander hiermee kunnen aanrichten, en daardoor niet verder kijken. De horizon is breder dan men denken doet, dus ga er gewoon voor. Ik heb mijn eigen leven waar ik voor moet zorgen, het is dus niet de bedoeling dat ik andermans leven ga leiden, door te doen wat een ander zegt, denkt, wilt en doet.

Ik mag dan een heel eigenwijs en vastberaden persoon zijn : Jammer dan ! Ik heb nu eenmaal een persoonlijkheid opgebouwd, waar ik tevreden mee ben. Ik moet tenslotte JARENLANG met mijn eigen persoon door een deur kunnen, zonder dat ik alsmaar in gevecht ben met mijn eigen ik. Mensen verlies je nu eenmaal, hoe triest en zwaar dit ook is. Ik ben tevreden met degeen die ik ben geworden. Jarenlang heb ik mezelf opgeofferd omdat ik dacht dat het alleen op die manier kon. Ik ben gaan inzien dat ik zowel JA als NEE kan en soms moet accepteren, en daar mij ook in mag verdedigen. Ik ben gaan inzien dat ik geen mensen/vriendschappen behoud, als ik altijd maar doe wat een ander wilt. Dit heb ik jarenlang gedaan, en dat tolereer ik echter niet nog langer dan ik gedaan heb. Het allerbelangrijkste is, dat ik mijzelf hiermee niet tevreden stel : En ik moet toch doen wat MIJ goeddunkt, en niet wat een ander een goed gevoel geeft, en mij daarbij dan niet lekker voelen.

Ik heb geen man nodig om liefde te voelen : Aan goede vriendschappen heb ik al meer dan genoeg. Ik heb geen familie nodig die mij gouden bergen beloven, en er vervolgens niks van terecht komt : Vrienden zijn namelijk al mijn familie, en ik ben hun net zo trouw als hun trouw aan mij zijn.

Ik denk heus wel aan mijn medemens, tot op zekere hoogte, tot daar waar ik mij goed bij voel ! ( want dat is tenslotte wel het allerbelangrijkste )

Groots Overdreven Egoisme

Voor mijn Oma

The sound of missing you
Are in the voices of those tears i cry
Working on the fact to just be happy
But sometimes the feelings of missing you
Are stronger from time to time.
The laughters we made
The joy in my childhood when we played

Many years passed by
I still wish you could be on my side
There is a piece missing
In this heart of mine

Cherish the love we shared together
And all the fun we had i will remember
From this day on untill forever

Voor Melanie : Rust maar zacht lief meiske.

Rust zacht lief meiske
Het ga je goed
Alle leed is geleden
Je hebt al zovele jaren gestreden

Waarom moest je nou weggaan
Waarom ben je bij ons vandaan
Zoveel mensen om je heen die hun hart aan jouw gaven
Alles dat nog rest zijn zoveel vragen

De gesprekken die we deelden
Zal ik koesteren met een lach
Maar nog elke dag laat ik een traan
Ik denk aan je
Iedere minuut van de dag

Leef verder in vrede
Zonder de lasten en de pijn
Elke dag zal je onze harten zijn

The stars will never loose there shining beauty
Because you are the light in the sky now

Ik mis je zo meiske. Rust maar zacht.

Het grote gemis

De problemen in de familie, hadden de kinderen geraakt. De tijden die we doormaakten, hebben mij volwassen gemaakt. Het vertrouwen compleet beschadigd, alles en iedereen uit het zicht geraakt. Contacten voorgoed voorbij. Geen enkele lid uit de familie stond aan een ander hun zij. Niemand stond voor elkaar klaar. Wanneer er hulp nodig was alsmaar hetzelfde gemaar. Nooit was er ooit iemand geweest die een poot uit hun mouw stak. Nooit wil ik de mensheid snappen, laat staan hun begrijpen. Nooit zal ik enig contact wensen, laat staan dat ik enig moeite zal doen om deze personen te willen bereiken.

Nooit geen familie gekend, alleen mijn dierbare oma was mij bekend. De leuke tijden die we samen beleefden, blijven elke dag in mijn hoofd rondzweven. Bepaalde nummers die mij blijven raken, omdat er mensen in het spel zijn die mij tot de dag van vandaag nog steeds kwaad maken. Niemand zal echt begrijpen wat ik bedoel, de pijn in mijn hart die ik elke keer weer voel. Hoe hard ik ook probeer alles te vergeten, vooral hoe alles heb moeten lopen de afgelopen jaren. Alles dat werd besproken waren onduidelijke gebaren.

Ik ben sterker in mijn schoenen komen te staan, maar om mijn oma laat ik nog vaak een traan. Ze hebben ons nooit de kans gegeven om afscheid te mogen nemen. Ik vraag mij nog steeds af waarom alles zo ver heeft moeten gaan, wat ze elkaar allemaal hebben aangedaan, en vooral : Waarom heeft dit allemaal uberhaupt moeten gebeuren ? Schuldigen die dit hebben bereikt. De onschuldigen die de dupe worden van dit onvolwassen gedoe.

Kon ik nog maar even bij je zijn.

Voor mijn liefste oma, de beste die ik ooit heb gehad !

Lieve oma, deze brief schrijf ik speciaal voor u omdat ik altijd zo enorm veel van u gehouden heb. Al die jaren dat we elkaar nog zagen waren zo speciaal. Al die leuke tijden die we samen hadden gedeeld betekenden zoveel voor mij, ik had ze nooit willen missen. Vandaag kreeg ik iets verschrikkelijks te horen van mijn vader, uw zoon, het ergste wat ik ooit heb mee moeten maken naar mijn idee. Het voelt alsof de grond onder mij wegzakt, alsof de aarde even gestopt is met draaien. Ik vond het dan ook vreselijk toen ik geen contact meer met u had en kon hebben. Nooit had ik geweten waar u precies woonde na uw verhuizing van uw lieftallige woning die zoveel voor u betekende naar een verzorgings tehuis, nooit heb ik geweten en kunnen vragen hoe u zich voelt en wat uw wensen precies zijn, vooral niet toen ik van mijn vader te horen kreeg dat er geen contact meer was tussen ons allemaal. Ik vind het tot op de dag van vandaag en voor de rest van mijn hele leven verschrikkelijk en ik kan en wil het maar niet geloven dat uw andere zoon u zo had weten te manipuleren dat het zover had moeten komen.

Lieve oma, ik neem u niks kwalijk, het is nooit uw schuld geweest. Weet dat ik zielsveel van u heb gehouden, en u altijd een plek diep in mijn hart zult blijven houden. Het meest erge vind ik nog dat ik nooit op een juiste manier van u afscheid heb kunnen nemen. Alles wat ik u nog had willen vertellen, alles wat ik u nog had willen vragen, al die tijden die ik nog met u had willen meemaken. Dat dit allemaal niet meer kan doet mij nog het meeste pijn

Ik houd van u en ik mis u vreselijk ! You are always on my mind !

Kon ik nog maar even bij je zijn, het doet ongelofelijk veel pijn.

Rust in vrede mijn liefste oma, u was mij altijd al zeer dierbaar, en dat zult u ook altijd blijven !

Heel veel liefs van uw kleindochter Mandy.

Compleet in de war !

Laat de tranen maar stromen
De dromen vergaan toch wel
Laat het slapen maar gaan
Wanneer je toch alleen maar wakker ligt
Laat de nachtmerries maar komen
Wanneer je je ogen opent is er toch geen enkel verschil

Stort maar gewoon neer
Je verliest de kracht toch wel
Waarom de goede moed blijven houden
Als het alsmaar opnieuw begint

Waarom zou je je zwak moeten voelen
Terwijl je van binnen zo sterk bent
Waarom niet uiten wat je kan zijn
Altijd je laten verleiden door de fouten van het leven
Wat is de reden van al die zorgen
Als het op den duur weg kan gaan

Waarom niet die sterke wil tonen
Alsmaar de angsten laten komen
Niets meer willen
Terwijl je nog genoeg kan doen

Waarom zou je willen blijven
Als je kunt kiezen weg te gaan
Waarom zou je door blijven gaan
Als alles maar in de weg blijft staan

Een heftige strijd
Totaal in de war
Totaal de weg kwijt !