Een e-mailtje met als onderwerp: 'special news for yourdailymenu.tk' herinnerde mij aan mijn ooit zo bruisende weblog. Waar is het misgegaan? Ergens tussen april 2008 en mijn afstudeerstage waarin ik zoveel schrijf dat ik aan het eind van de dag blij ben vriendlief te mogen aanraken in plaats van een toetsenbord.

Toch kwam er een gevoel van heimwee opborrelen. Die goeie ouwe tijd waarin ik zo lekker kon babbelen en kwekkeren over alles wat ik zag en meemaakte. Waar is het gebleven? Is mijn fantasie niet meer toereikend genoeg?

Ik besluit weer een poging te doen.
Even denken.... wat frustreert me?
Ja! Gister, bij De Wereld Draait Door, een man die de vliegtuigcrash van vorige week overleefde die nu mekkert over het feit dat hulpverlening niet adequaat genoeg reageerde. Dan denk ik; gast, je LEEFT nog, zou je daar niet gewoon blij om zijn? Je bent op een akker terechtgekomen, niet op een vierbaansweg. Hulpverlening moet dus was meer improviseren om zo snel mogelijk bij het schrammetje op jouw voorhoofd te komen. Lul.

Maar nee... ook dit onderwerp boeit me toch niet genoeg. Oud nieuws.
Dingen zijn heel snel oud nieuws wanneer je bij Life & Cooking werkt.
Oja, dat is misschien wel geinig. Wat inside information delen met de mensen, over Life & Cooking... Maar is dat nou wel zo verstandig? Vooruit, wat one-liners.

- Die vrouw is NIE GOOOOED! (bij de oe van gooooed ga je omhoog met je stem)
- Het leeft bij de mensen! (dit spreek je wat mysterieus uit)
- Cookie (woord voor iemand die niet helemaal in orde is)
- Kutje Cola (Irene haar favoriete uitspraak voor wat in de volksmond ook wel wordt gebracht als 'kut met peren')
- Zus! (Carlo zijn benaming voor Irene)

Nou, ok. Dit was wel eventjes leuk. Maar toch voel ik het niet.
Wat, in godesnaam, moet ik nou nog bespreken...

ZEG HET ME!

Wat je echt moet delen

Seeeeelllebel!