Mag ik even mijn gal spuwen?
Ik ben het werkelijk helemaal zat met de manier waarop er tegenwoordig tegen vrouwen gepraat wordt! Ik ben geen feminist, ik wil mijn BH niet verbranden, en vrouwen kunnen nog steeds niet autorijden, maar alsjeblieft zeg... Ik zal het beeld van gisteravond even schetsen.
Met vijf meiden gaan we een avond uit in Now&Wow in Rotterdam. De reis begint voor drie van ons in Breda en dus gaan we met de trein naar Rotterdam toe. Op het station begint de vleeskeuring bij de taxi-chauffeurs, die het altijd weer even nodig vinden om een opmerking te maken over ofwel je achterwerk, of de trolly die je met je meezeult ('Hee stewardess mevrouwtje, waar ga jij op reis?'), of het feit dat je ubercharmant rent om je trein te halen. Luister, die mensen staan 23 van de 24 uur per dag leunend tegen hun spuuglelijke Mercedes te wachten op een gek die 16 euro voor 3 kilometer betaalt. Ja, dat werkt geestdodend en IQ verlagend.
Wanneer wij het onszelf gemakkelijk maken in een 6-persoons coupe, waar niemand anders inzit vertrekt de trein richting Dordrecht. Er komt een Antilliaanse jongen voorbij lopen die stopt bij onze coupe. Hij werpt een blik naar binnen, grijnst en opent de deur. Suzanne, onze oernuchtere Bosche Bol kijkt Marloes en mij wat angstig aan en trekt gauw haar jas aan. De jongen heeft duidelijk andere bedoelingen dan 'gewoon een plaatsje uitzoeken' want zijn houding is uitdagend en provocerend. Hij gooit een DVD op Marloes haar schoot van de heer Vijftig Cent; "Get Rich or Die Trying" genaamd. Direct opent hij het vragenvuur.
"Heb je die gezien? Is goed man, wie zijn jullie? Wat gaan jullie doen? Stappen? In Rotterdam zeker."
Wanneer wij geen interesse tonen in een diepe conversatie met de jongeman, en ik steevast uit het raam blijf kijken richt hij zich tot mij.
"He meisje, ben jij Turks? of Marokkaans?"
Mijn antwoord luidt een simpel "Nee, ik ben Nederlands, maar heb een Engelse moeder"
"Oh jij lijkt niet zo, je bent dus een halfbloedje?"
....ja, en in mijn vrije tijd ook Paashaas, maar dat zeg ik niet hardop.
Het spel is begonnen. Meneer heeft zijn stempel gedrukt op de situatie en begint aan te dringen op mijn nummer en andere persoonlijke informatie. Wanneer ik antwoord dat niet te willen geven blijft hij opdringerig. Ik herhaal dat ik mijn nummer niet ga geven waarop Suzanne en Marloes mij bijvallen.
"Hee, ik praat met haar en niet met jullie dus bemoei je er niet mee"
De toon is gezet. Hoor ik hem nu echt zeggen dat mijn vriendinnen zich er niet mee mogen bemoeien terwijl er een eenzijdige conversatie gevoerd wordt? Ik praat niet met hem, hij lult tegen mij aan! Ik zeg nog eenmaal dat het antwoord 'NEE' luidt en vraag hem wat hij daaraan niet begrijpt.
"Nee betekent voor mij altijd 'Ja' "
De bom is nu gebarsten. Hier heb ik geen zin in en dus vraag ik hem weg te gaan. Wanneer hij weigert kondig ik aan dat wij dan wel opstappen. Trots en eer interesseren me nu even geen moer, ik ga niet mijn energie verspillen aan zo'n figuur. Period. We zoeken een andere coupe op en we komen aan op station Dordrecht. Hij stapt hier blijkbaar uit want even later verschijnt zijn persoon voor ons raam waarbij hij op de ruit tikt en voor mijn gezicht zijn tong al zwabberend voortbeweegt in zijn open mond. Hij wil kennelijk duidelijk maken verdere interactie te willen. Er schallen nog wat termen door het raam heen als "Schatje, geef me je nummer; hee, halfbloedje kom hier; ik wil je, ik wil je"
Waarom in vredesnaam bestaan er dit soort figuren? Is dit humor? Wie heeft hem fatsoen bijgebracht?
Het is onze jackpot night denk ik want op Rotterdam CS aangekomen maken wij ons voort richting de uitgang van de trein. In de gang wachten wij met twee andere dames op het stilstaan van de trein. Voor ons staan vier conducteurs die waarschijnlijk hun laatste dienst erop hebben zitten, en ons zien staan. Een van de conducteurs werpt een blik naar ons en bemerkt: "Kijk eens, vijf prachtige dames; die laten we allemaal even voor". Tot hier kan ik het aan maar wanneer er bij het uitstappen wordt gezegd: "al dat lekkers moet je natuurlijk even voor laten gaan", komt er stoom uit mijn oren. Ligt het aan mij of is een conducteur enkel en alleen verantwoordelijk voor kaartjes knippen en de orde handhaven? Misschien dat het komisch klinkt allemaal maar probeer je het even voor te stellen. Van een conducteur in functie hoef ik zoiets niet te horen en niet te pikken.
Klap op de vuurpijl komt op het perron van de metro. Na al mijn gal op de weg van de trein naar de metro te hebben gespuwd heb ik het idee dat ik weer normaal kan praten, maar wanneer er twee jongens (opnieuw van buitenlandse afkomst; zie ik een patroon of mag ik dat niet zeggen?) pal voor ons komen staan en zeggen 'Dames, waar gaan we heen vanavond...?' heb ik het gehad. Vriendelijk vraag ik of ze ons met rust willen laten omdat we even geen zin 'hierin hebben'. Ik word direct verzocht mijn mond te houden want 'ze praten niet met mij, maar met mijn vriendinnen'.
Het gaat hier om de toon. De houding.
Ik ben het zat om aangesproken te worden als een biefstuk. Misschien dat dat in andere culturen allemaal maar kan maar hier in Nederland behandel je mij als een Nederlandse. Met fatsoen, en gepastheid. Hollandse jongens worden vaak bestempeld als boeren. Nou, ik heb liever een boer die te verlegen is om iets tegen me te zeggen dan een jongen die denkt mij te kunnen aanspreken alsof ik zijn bezit ben en lager in rang ben dan hij.
Ik HOEF niet te praten met iemand als ik dat niet wil, ik HOEF mijn nummer niet te geven als iemand anders dat wil. Ik HOEF niet te antwoorden als iemand 'pssst pssst' naar me doet. Ik BEN geen hoer als ik besluit om geen antwoord te geven op een man zijn vraag. Ik BEN niet arrogant als ik geen persoonlijke informatie rondstrooi wanneer daar om gevraagd word. Ik BEN geen lustobject.
Ik ben een jonge, Nederlandse vrouw die grootgebracht is met normaal gedrag, beleefdheid en respect tonen naar andere mensen. Ik laat jou in je waarde door jou te laten zijn wie je bent, door je de ruimte te geven om je tradities uit te voeren en daar respectvol mee om te gaan, maar al die dingen mogen nooit ten koste gaan van andere mensen. Ik hoef nergens in mee te gaan om een ander te plezieren, daarvoor waardeer ik mezelf teveel.
| 