Opvoedprogramma's; wel eens gezien? Er is ineens een wind opgestoken vanuit opvoedend Nederland dat de meest rebelse koters een plek in de programmering verdienen om zo, vooral de ouders, wat 'common sense' bij te brengen. Dit houdt in: niet de ogen van je broertje uitsteken met een mes, geen duplo-blokjes bij je zusje naar binnen proppen en de borden in de kast laten staan in plaats van een paar meter verder in de kamer werpen.
Ik kan me niet herinneren dat ik ooit zo rebels ben geweest! Thomas zijn ergste zonde was wel mijn Barbie's haar afknippen, en hij heeft eens een gat in de deur geschopt. Deze verhalen gaan nu nog steeds rond op familiefeestjes. Ik was vooral goed in het bloed onder mijn broers nagels vandaan halen, zodat hij uiteindelijk de schuld kreeg. Nee, deze kinderen zijn anders. Ze zijn aggressief en echt hondsbrutaal. Het scala aan programma's is nu verspreid over een aantal omroepen. Gister was 'Schatjes' van de Avro op de televisie.
Huub van 6 en Jelle van 4 maken het leven van moeder tot een ware hel. Vader is 40 uur per week van huis voor zijn werk en dus vangt zij alles op. Huub maakt er graag een sport van om weg te rennen van zijn moeder tijdens het wandelen of boodschappen doen, daarbij timmert hij structureel zijn broertje Jelle in elkaar als hij het even naar boven voelt komen, en slaat hij zijn moeder zo vaak mogelijk. Heerlijk, kinderen.
Welnu, het probleem zit het in het geven van positieve en negatieve aandacht. Positieve aandacht is; oh wat speel je leuk, wat help je goed, wat ben je braaf. Negatieve aandacht is; NEE! niet doen!, Laat dat, ophouden met slaan, dat mag NIET!. Voel je het verschil? Door veel positieve aandacht te geven is uiteindelijk de negatieve aandacht niet meer nodig. Schijnt. Moeder Saskia voelt hem nog niet helemaal dus wanneer Huub in het Kruidvat een hand snoep uit een bak graait en lekker in zijn mond propt explodeert moeder en komt er negatieve aandacht. Tja, wat moet je dan? "Oh wat speel je leuk met die snoepjes, voortaan wel even een schepje pakken he?"
In alle programma's wordt ook gebruikt gemaakt van Het Strafstoeltje. Afkomstig van 'The naughty chair' van Jo Frost - opvoedgoeroe in Engeland. Zo gauw de lopende snotgrot weer iets doet wat niet mag moet er verplicht een aantal minuten op het strafstoeltje gezeten worden en mag er niet meegespeeld worden. Pijnlijk voor zo'n kind en dus werkt het.
Naar bed gaan. Ook zoiets. Er moet een Olympisch onderdeel komen voor Hoe Vaak Kan Ik Uit Mijn Bed Komen? Huub kan het wel tig keer en dus is er een techniek voor ontworpen: negeren. Wanneer Huub uit zijn bed komt moet je hem zonder iets te zeggen weer erin stoppen. Vindt hij het vanzelf niet leuk meer. Dat er drie kwartier van je avond aan verloren gaat moet je maar even slikken.
Vader moet ook een betere rol op zich nemen. Prachtig om te zien dat hij ineens spijt heeft van het feit dat ze aan het programma meedoen want nu kan hij niet meer op zondag vissen. Nee, daarvoor in de plaats komt paardjerijden, memory spelen en met het hele gezin naar de speeltuin gaan. Het blijkt inderdaad beter te gaan met het gedrag van de kinderen maar het mooie is dat het voornamelijk bij de ouders ligt. Sommige kinderen krijgen gewoon te weinig aandacht terwijl ze er meer van nodig hebben. Ze gaan erom vragen op een negatieve manier omdat ze dan wel aandacht krijgen.
Pff... Ik wil later wel kinderen, maar dan moeten ze wel leuk zijn. Anders mogen ze vaak bij opa en oma gaan slapen.
Schatjes - elke vrijdag 21:00 Nederland 2
Supernanny - eerste hulp bij opvoeden met Jo Frost - elke zondag 22:00 RTL4
Kanjers - elke vrijdag 20:00 EO
Van etter tot engel - elke donderdag 21:30 RTL5 | 