"Ga je mee paintballen?"
Of ik mee ga een dagje blauwe plekken scoren, mijn benen uit m'n lijf te rennen en lekker te zweten in een al te vaak gedragen pak? Tuurlijk! Lijkt me fantástisch om eens even als een oermens door een bos te rennen en verfballetjes tegen mijn medemens aan te knallen. Kan me geen leukere invulling van mijn vrije zaterdag bedenken.
En dus was het afgelopen zaterdag zover. Ik ging voor de tweede keer in mijn leven op een serieuze manier met verf in de weer. In Delft bevind zich The Security Zone, een paintball instituut dat een aantal hectare aan openlucht ter beschikking heeft en hierin een soort vuilnisbelt van platen, hout, modder, hutjes en andere troep heeft leeggestort.
Doel van het spel: De Vlag die in het spel is veroveren door je tegenstander uit te schakelen. Dit doe je door middel van het schieten van verfballetjes op het lichaam van je tegenstander. Let wel; met een slordige 110 km. per uur. Het heet niet voor niets pain(t)ball.
Daar stond ik dan, met mijn goede gedrag, tussen 9 mannen. "Ja, er zouden nog meer vrouwen komen...". Niet dus. Help, ik ga eraan, was mijn eerste gedachte. Nee, je gaat er helemáál niet aan, je gaat die mannen eens even laten zien wat tactiek, snelheid en uithoudingsvermogen is! Jaaaaa!! En nu moet je het zelf ook nog gaan geloven, shorty...
Hup, pak aan, masker op en kom maar hier met dat pistool. Terwijl instructeur te-oud-en-te-goor even laat zien en horen wat zo'n paintballgeweer allemaal in zijn mars heeft, schiet ik ongeveer een meter de lucht in. Charming. Nu maak ik helemaal een naaldhak/kunstnagel indruk. Ik zie ze stuk voor stuk denken; please, ik wil niet bij háar in het team.
Niets was echter minder was want op het moment dat mijn toen nog witte sneakers de grond van het bos aanraken komt er een holbewoner in me los. Ik kruip over de grond, heb de modder in m'n haar zitten en ga als een dolle voor die vlag. Het voordeel van spelen met mannen is dat dit ras enkel op de simpele 'ik moet slachten' manier denkt. Vooral elkaar zoveel mogelijk bevlekken met verf, die vlag komt later wel. En dat is waar ik in beeld kom.
Met een heldhaftige tred ga ik af op mijn doel. De vlag bevindt zich zo'n 3 meter boven de grond op de top van een huisje. Ik kan er enkel en alleen komen door de trap te bestijgen die mij echter vol in het zicht van mijn vijand zal beroeren. Ik ontijk een schot en laat de mannen elkaar aanvallen. Ik klim omhoog, pak de vlag en kom met een niet zo'n soepele beweging weer op de grond. Wow, ik leef nog en heb geen kleurenpalet op mijn pak.
Terwijl ik als een propje groen door het bos ren en de vlag naar de thuisbasis breng komt er een euforie in me los die nog steeds niet te stuiten is. De mannen van de tegenpartij staan me met een lome blik aan te kijken. Ik zie nog net stukjes pak door de kleuren heen. Lekker bezig, heren. Eens kijken wie er morgenvroeg het hardst piept.
Verbaasd hijg ik uit van de zojuist geleverde inspanning; Ik ben vies, ik ben goor, ik ben moe en I kicked ass! | 