Ik ben boos. Boos op mijn tandarts. Meneer Wouter Peeters heeft mij namelijk een rekening van 106,00 euro gestuurd.
Tijdens de re-organisatie binnen de zorgverzekeringelarij heb ik ervoor gekozen geen aanvullende tandartsverzekering te nemen want ik ben al jaren slechts 15,40 per jaar aan mijn periodieke controle kwijt. Geen reden dus voor het betalen van 12 x 8,14 per jaar aan een tandartspolis. Maar ja, de wet van Bartjens zorgde er natuurlijk voor dat ik onlangs een APK nodig had en weer een fris giecheltje kreeg aangemeten. Dit kostte me dus wel 106,00 euro.
Radio 538 heeft ieder jaar de aktie "Hiiiiiiiier met je rekening!!!" Deze slogan wordt iedere 5 minuten met zoveel kracht en allure de ether in gesmeten dat ik ook mijn rekening heb opgestuurd. Nu lig ik dus dag en nacht aan de radio gekluisterd in de hoop dat mijn naam wordt omgeroepen (je hebt 15 minuten de tijd om te bellen wanneer je naam genoemd wordt, pas dan wordt je rekening betaald).
Om terug te komen op Wouter, (mijn tandarts spreek ik, wegens zijn leeftijd en prettige voorkomen, graag met zijn voornaam aan), ik ben nog steeds boos. Hij vond het namelijk nodig 2 foto's te maken (tja, die verstandskiezen...daar moet ik toch echt even naar kijken), me een noodvulling aan te meten (zo kan ik goed zien waar je huidige vulling is weggesleten en moet worden opgevuld), en me een week later terug te laten komen. Mijn oude vulling wordt opgevuld, m'n tandjes worden gereinigd en gepolijst. Ketstjng! Kan Wouter even vangen? Ik stond letterlijk beide keren na 20 minuten weer buiten. Ik heb duidelijk het verkeerde beroep gekozen.
Om nog even wat dieper in te gaan op Wouter;
Wouter manipuleert mij. Hij zegt namelijk van alles tegen me, maar ik luister niet. Ik heb spontaan geen idee meer wat hij zegt of wat hij doet (dit lees ik achteraf pas terug op de rekening), ik zie namelijk alleen maar een caramelhuidje, twee donkerbruine kijkers en een prachtige, stralende witte Prodent smile. Het is net als bij de Mediamarkt; "ik heb hem thuis zelf ook!" Ze flikken het iedere keer weer, want je koopt het uiteindelijk dus toch. Zo is het ook met Wouter. Wouter poetst, polijst, reinigt, en vult. Zowel mijn kies als zijn portomonee.
Over een half jaar zie ik Wouter weer. Ik ga hem dan eens fijn vertellen dat ik voortaan stap voor stap wil weten wat hij doet en of het wel echt nodig is, en of hij dan voor de gelegenheid een zak over zijn hoofd wil trekken. Ik bel hem een kwartier voordat ik kom op, want zodra ik zijn kamer binnenloop worden mijn benen week, krijg ik een dubbele tong, rode wangen, en dat vind ik ronduit chantage.
...shit, wat duurt het nog lang voordat het 11 mei 2007 is.
| 