Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

zo bekijk ik het

huisdieren deel 4

18:23, 17/4/2013 .. 0 comments .. Link
Huisdieren deel 4 Een andere keer, besloten wij eens wat te veranderen in onze huiskamerindeling... en wilden het aquarium eens aan de andere kant van de kamer hebben... nou... dat hebben we geweten ! En de vissies ook, dat geef ik je op een briefje, als ze het nog na hadden kunnen vertellen, maar ja, vissen kunnen nu eenmaal niet praten, maar goed ook... We hadden de bak zoveel mogelijk leeg laten lopen, de visjes stuk voor stuk uit het water gevist, letterlijk dus, met de bedoeling ze een tijdelijke opvang in een emmer, ja wel met water, hoor, te geven... maar die vissen dachten, ja weet IK veel wat ze dachten, ik dacht altijd dat vissen niet konden denken, maar in elk geval raakten ze behoorlijk in paniek, ik trouwens ook, toen ze de emmer uit sprongen, misschien hadden ze ooit een aflevering van Flipper stiekum meegekeken en was dat hun held geworden... Want Finding Nemo bestond toen nog niet... Enfin, zij flipflapten over het kamerbreed tapijt en ik op handen en knien erachteraan ! En eenmaal weer een gevangen, een platenhoes op de emmer, om hem mee af te dekken ! Toen kwamen we toe aan de meervallen, met hun sprieten aan de bek... die bleven steken in het netje ! Netje keurig om visje heen weggeknipt ! Nou ja, keurig... zo goed en zo kwaad als het ging, het kostte visje wel een paar sprieten... Maar ach, een sprietje meer of minder, een kniesoor wie daarop let, we hoefden er geen tentoonstelling mee te winnen ! En de vissen waren immers toch koelbloedig ? Ja toch...? Zeg alsjeblieft ja, anders ga ik er nu nog even van wakker liggen, want ik heb sterk de neiging me in iemand te verplaatsen... Trouwens, die sprieten bleken gewoon weer aan te groeien...Dus ik snap niet waarom ze zon poeha maakten... En achteraf stond die bak op die andere plek ook eens nog niet zo leuk.... Maar ja, om em nou weer terug te zetten... met weer al dat gedoe... Ik kan mij niet meer herinneren hoe we er aan kwamen maar op gegeven moment hadden we twee dwergkonijntjes. Leuk. Op ons balkon. Tijdens onze vakantie zorgden goede vrienden van ons voor ze, maar het scharnier van de balkondeur had het begeven, en de konijntjes zagen kans naar binnen te komen, alle planten kaal te vreten, kregen daardoor kennelijk wat voor hn giftige stoffen waren, naar binnen, want toen wij thuiskwamen, liepen er twee konijntjes met pijpekrul-oortjes rond...! En bleken binnen de kortste tijd ook nog een jongetjes- en meisjes-konijn te zijn... nou , dan weet je wel wat dat betekent...! Met niet zon grote blijdschap geven wij kennis van onze gezinsuitbreiding... Maar met de oren was het inmiddels wel weer goed gekomen. wordt vervolgd

huisdieren deel 3

18:23, 17/4/2013 .. 0 comments .. Link
Huisdieren deel 3 Inmiddels waren wij ook pleeggezin voor kinderen in crisis-situaties geworden, maar daar zal ik in dit item niet teveel over uitweiden. Wel hadden wij dus op gegeven moment twee meisjes in huis, van vier en acht jaar, onze dochter was vijf. Af en toe trachtten zij met zn drieen een gevonden hond mee te nemen, waarvoor ze bij de buren een touw hadden geleend, zodat hij niet weg kon lopen... (wellicht naar zn eigen huis en baasje) En ook brachten zij af en toe een egel mee... onze hond snuffelde eraan, en de huisdieren van de egel zelf, dachten ook hee... we kunnen ook verhuizen... en de hond met zn snuit vol met vlooien wist niet waar ie t zoeken moest... Hup, naar buiten met die egel, daar hoort ie ! Ook ooit hadden we een duif gered, die op de weg langs ons huis zat... Maar ik denk dat hij levensmoe was, telkens als we hem wederom gered hadden en in zn doos zetten, een liefdevol bedje met lappen, klom hij er na een poosje weer uit om weer naar beneden te vliegen... op de weg te gaan zitten, waar de autos en bus raasden... De kinderen hadden hem de naam vlekje gegeven, omdat hij zo mooi gevlekt was... tja... helaas werd hij toch op een kwaad moment een hele grote rode vlek... daar viel niets meer aan te redden... Drama ! Een aquarium met tropische vissen, hadden we ook overgenomen van een zatgeworden liefhebber. Grote bak, honderdzestig liter. Met veel prachtige vissen, black mollys, kersebuiken, meervallen, zoenvissen, neontetras en veel, heel veel guppies Op een keer, dat mijn man t aquarium aan t schoonmaken was, sprong de kat, die altijd lekker er bovenop ging liggen omdat dat een lekker warm plekje was, naar hij dacht erbovenop... maar dat was dus erin... ZEIKNAT, werkelijk ! En zo geschrokken dat ie da-gen eromheen is gelopen voor hij er weer op durfde springen ! Ja... Een diep ontzag voor dat bijzondere plekje had zich van hem meester gemaakt ! wordt vervolgd

Huisdieren deel 2

17:32, 9/1/2013 .. 0 comments .. Link
Ik weet niet precies of we op dat moment onze rode kat al hdden, maar dat was dus mr. Thomas Malley... erg lief en leuk, we hebben nog leuke fotos van hem, dat hij in een poppenwagentje van onze dochter, inmiddels ook al een peuter, zat... En toen ze een kleuter van vier was, waren we toch wel weer toe aan een hond ook... dus p naar het asiel ! En zo deed Sjimmie zn intrede, een gitzwart jong hondje, van een maand of drie... Onze dochter was ook gelijk dol op hem, of eigenlijk haar, want het was een meisjeshond... de kat moest er wel even aan wennen weer... Na een paar dagen bleek de hond toch wel n en ander te mankeren dus op naar de dierenarts... Kassa...! Ontstoken luchtwegen, kennelhoest, ernstige darminfectie... medicijn in de vorm van een poedertje, waar hondje rst heel blij mee was omdat ze drie dagen niet mocht eten.. maar wat ze gelijk ook weer in wolk-vorm in mn gezicht uithoestte... En t arme beestje poepte etter, echt waar...! En ik kon dat opruimen, das ook echt waar... En elke keer dat ik dacht o, hondje slaapt, kan ik stiekem wat eten... ja hoor, stond hongerig hondje weer chter me... en kon ik geen hap meer door mn keel krijgen ! Tt twee dagen later, kat was zo vriendelijk geweest hondje even te helpen, toen wij eventjes niet thuis waren... had een zak kattenbrokjes uit de kast getrokken en die had hondje, hongerig als ze was, dus hlemaal opgegeten ! Ze zat erbij als een boeddha-beeldje, hijgend na elk stapje gelopen te hebben... Ons dochtertje begon te huilen en zei straks klapt ie, waarschijnlijk denkend aan haar ballon van een paar dagen geleden... mijn man stelde ons gerust, als ie dt overleefde, kwam t wel goed met hondje... En het kwm gelukkig goed ! We hadden er een zeer fijne, lieve, ook waakse hond aan. En met de kat ze werden dikke maatjes, samenspelen, kop aan kop samen voor de kachel liggen... acht pootjes op een buik was t...! wordt vervolgd

Huisdieren deel 1

11:50, 17/12/2012 .. 0 comments .. Link
6 jan. 2012 Huisdieren. door Hannie van der Weerdt We hebben er heel wat gehad, huisdieren... honden, katten, konijnen, vissen (tropische nog wel) vogels (parkieten) schildpadjes, n gevonden egel, om van de huisdieren die zj dan op hun beurt weer meebrachten maar te zwijgen...(vlooien). Ons eerste huisdier was een witte perzische kat, Goofy, zo genaamd gekregen van mn destijdse baas, die hem niet meer wilde... een dure raskat... buitenkansje... later begrepen we waarm... Ten eerste was hij behoorlijk vals; als je langs hem liep overviel hij je vanuit een hinderlaag, hup, vijf vishaken in je been...! Maar later begrepen we ook het waarom dr weer van... zn maag (of liever gezegd zn darmen) was of waren erg gevoelig, hij hoefde maar ven iets verkeerds te eten of te drinken, en niet dat wij hem dat gven, maar dat jatte ie... nou dan had hij de skieteraie en dan zat zn achterste nder de poep en stonk hij... en kreeg van zn vorige baasje, (ook mjn baas dus, alleen heeft ze dat bij mj nooit gedaan, maar dat was ook niet nodig...) een schop in plaats van een aai... ja dan wordt je vals h... Toen wij onze eerste baby kregen en hij een voorkeur ontwikkelde om in hr ledikantje te poepen en te plassen, konden wij hem echt niet langer houden... Toen was er dus ruimte voor een hond, op dat moment was ik toch thuis vanwege de baby dus een puppy kon er ook wel bij! Dat is trouwens de enige hond geweest die we in een winkel gekocht hebben, al het andere spul kwam uit t asiel of rechtsreeks van de straat. En we waren ook niet van pln om iets te kopen, alleen kijken... maar de eigenaar van de winkel legde een bruine cockerspaniel-puppy in MIJN armen, ja toen was ik verkocht h...Mn man heeft later nog weleens gedacht hd ie mj maar verkocht ja... Maar goed, hondje gekocht, lukk... We gaven hem de naam Nicky. Zindelijk gemaakt op het balkon, we woonden 3hoog op een flat, dus als je probeerde hem op tijd naar beneden te krijgen, gaf dat zon spr... op de galerij en in t trappenhuis, en een hoop werk, anders ben je a-sociaal. Beter maar eerst op balkon dus. (op kranten) Toen ik hem eenmaal zindelijk hd, mocht ie met de baas mee, op karwei... die werkte bij de storingsdienst van de PTT, de hele dag in de weilanden dus dat kon wel... Helaas ontwikkelde hij de gewoonte om s morgens rst een hoop op kantoor te deponeren... (de hond, welteverstaan) En toen k nog bij mijn mans dienstauto, hij door vakantie afwezig, de vlooienverdelger erbij gehaald moest worden, omdat de collegas die de bus moesten gebruiken er direct weer uitgedragen werden, vond de baas van de PTT het welletjes, de hond kreeg ontslag ! Dus toen zat moeder de vrouw, ik dus, de hele dag met een gefrustreerde jankende hond die aan een paar ommetjes cht niet genoeg had... en mr lukte niet, vanwege de baby... Bezint eer gij begint... De hond was alleen gelukkig als wij bij mn schoonouders op vlieland waren, waar hij alle vrijheid had... en op gegeven moment hebben we hem daar dan ook maar gelaten, bij mijn zwager, die ook op vlieland woonde en gek op de hond was, en de hond ook op hem... volgens mij heeft hij ons ooit niet eens gemist... Ik hm wel, en mijn man miste zijn gejank... als kiespien... ( das zeeuws...) Wordt vervolgd...

Internet

13:14, 22/9/2012 .. 0 comments .. Link
Eindellijk is t dan zover ! Ik heb wat mogelijkheid tot internetten ! Daar ben ik bitengewoon blij mee, want rst kon ik bijna alles op mn bik schrijven... Inclusief internet... Gelukkig had ik op gegeven moment wel een aardige vooruitziende blik, door ervaring, dus ik wst dat er vl op zou komen, diezelfde buik, zodoende was het wel verstandig, met het oog hierop, een beetje mr buik te kwken...Wat mij overigens weinig moeite kostte, dat dan weer wel... ja, soms dreigde ik wat f te vallen en dt was natuurlijk niet de bedoeling, want waar moest ik dn alles wat ik wilde maar niet kreeg, op schrijven ? Dus zorgde ik, hoe ouder ik werd en hoe meer ik op mn buik kn schrijven, daar ook werkelijk plek voor zou zijn... en totnogtoe kon ik er ook wel alles op kwijt, mijn buik accepteerde dat wel... Mn Huwelijk... mn kinderen allemaal succesvol opvoeden... (op een gegeven dramatisch moment besloot ik om ze alleen dan nog maar wel in leven te proberen te houden...) een leuke voldoeningschenkende baan met leuk salaris... gezondheid... een mooi figuur... (ging niet samen met het kweken van dat buikje) al die excuses van mensen die ik tegoed had naar mijn bescheiden mening... al die leuke mannen... ( Jaah... ik wt wat je denkt, maar nee.., dat lag niet aan dat buikje...!) n ding hoefde ik er nit op te schrijven, een heerlijk huisje op een geweldige plek ! Want dt hb ik ! Tja, internet... Anders raak je achter h, in je ontwikkeling... Met dat kweken van een buikje kom je alleen goed in de ontwikkeling van je vlees te zitten, dat dan weer wel... Maar n hb ik internet ! Kan ik aan mn ontwikkeling gaan werken ! En weer aan de lijn gaan doen... Nou, schrijf dt maar op je buik ! Groetjes voor nu, Hannie.

M'n Pen en Ik

13:12, 22/9/2012 .. 0 comments .. Link
t Is bij nader inzien toch nog wel een hele kunst hoor, schrijven... niet dat ik t moeilijk vind, t vloeit vanzelf uit mn Pen... kijk, weet je, ik heb best een scherpe tong, maar DIE weet ik meestal wel, zij t soms met moeite, in bedwang te houden... Maar mn Pen, dat is een heel ander verhaal. Als DIE t op zn heupen heeft, nou, berg je dan maar, want Die kan scherp zijn, daar lusten de honden geen brood van...! Dus moet ik steeds weer tegen hem zeggen : niet gebruiken om te kwetsen of quitte te komen met mensen of hen een slecht gevoel te geven over zichzelf . En dat is niet MIJN verdienste, maar dat is dankzij t feit dat ik een gelovig mens ben... en daarnaar gevormd... en toch ook wel, bovendien, een hele aardige meid van nature... Want als dat NIET zo was... ai-ai-aijjj... dan ruilden Pen en ik van stoeltje, dan mocht HIJ de leiding nemen, en werkte ik met HEM samen. Maar ik leer Pen mensen geen pijn te doen, zelfs niet als ze zn baasje , (t vrouwtje, ik dus), wel pijn gedaan hebben. Doch soms luistert Pen gewoon niet, gaat gewoon zn eigen gang... en als hij dan weer wat in elkaar geflanst heeft en bij me komt om het te laten keuren of het zo gepubliceerd kan worden, schrik ik me een hoedje, WAT een kreng, die Pen! Wat voor inkt zit erin zeg, puur vergif...?! Nou en dan mag IK t natuurlijk weer herstellen... Dan kan ik er misschien nog een soort van Koefnoen-show van maken... Dat is dan nog de grappige manier om een versie van een bepaalde situatie weer te geven... Maar dat kan dan ook mensen kwetsen omdat zij zichzelf erin herkennen en zich belachelijk gemaakt voelen... ook als dat niet zo bedoeld was voor een bepaald persoon... Gelukkig heb ik NOG een werknemer, Geweten, en hij geeft me altijd goed advies... alleen moet ik daar altijd wel even over nadenken en dat kost wat tijd, op mijn leeftijd, maar meestal luister ik dan toch wel naar hem... Dus, lieve mensen, Pen en IK werken niet ALTIJD even harmonieus samen, we doen ons best. t Meeste is toch zelf-spot, maar MOCHT je jezelf in een bepaalde situatie menen te herkennen, (namen noem ik nooit en t is meestal alle gekheid op een stokje, en je kent vast wel het spreekwoord wie de schoen past, trekke hem aan, ik zou zeggen, of niet...jouw keus... en veel mensen hebben toevallig wel dezelfde maat... Want t gaat in t leven nu eenmaal niet altijd over jou, geachte lezer...! Oftewel, Zo de waard is, vertrouwd hij zijn gasten...) Dus maak ik alvast excuus voor Pen, voor als er toch iets doorgeglipt en gelezen is VOOR ik t kon herstellen... trek me maar aan mn vestje, of troost je dan maar met de gedachte dat IK degene ben die daar t meeste last van heb... Want IK heb de verantwoording over die stoute,stoute Pen... Groetjes voor nu, Hannie.

Over oppimpen gesproken

22:59, 29/8/2012 .. 0 comments .. Link
4 jan. 2012 Tijdens t aanbrengen van mn dagelijkse dosis make-up, van de week, had ik op de TV koffietijd aan staan. Nou, t moet me ven van t hart... Ik keek en luisterde er met studie naar ! Wat er vandaag de dag allemaal wel niet mogelijk is...om jezelf op te pimpen... Dan is t met mijn make-up-doos maar behelpen... Daarnaast heb je tegenwoordig nodig om aantrekkelijk te zijn, let op, nep-nagels, (ook op je teenuhh...?) valse wimpers f mascara waarmee je wimpers vals moeten lijken... (hoez...) naast BH-vulling push-up-BHs, en naast corrigerend ondergoed om je vetjes van hier en daar, en vooral hier, in weg te moffelen, heb je nu ook onderbroeken waar je bil-vullingen in kunt plaatsen... (n opgetrokken wenkbrauw. van mij..) En je hoort er ook niet echt meer bij als je je tanden niet laat bleken... Wat een gedoe zeg, je kan toch ook gelijk je gebit laten trekken, hoef je alleen je kunstgebit af in toe in een bruistablet te doen, kukident... Of was dat nou de naam van de lijm om t aan je gehemelte vast te plakken... Ja dat weet ik niet meer. Maar dat tanden blken moet je dus wel mee oppassen, dat je niet t verkeerde ptje pakt, want je kan tegenwoordig ook je anus bleken... of zou je dat gewoon voor allebei kunnen gebruiken, wel zo makkelijk, gaat t in een handbeweging door... Nou en verder schijnt t ook nog belangrijk te zijn om een motiefje in je pruikje down there te scheren... nou ik kan wel inpakken met alleen maar mn make-up... ( maar dat heb ik echt nodig, heb al zo vaak mn gezicht verloren, dat ik het er wel op moet tekenen...) kan t allemaal niet meer zo bijhouden... en dan heb ik t nog nit over de plastische chirurgie gehad... maar dt komt dan de volgende keer, groetjes voor nu, Hannie

Arriva

22:53, 29/8/2012 .. 0 comments .. Link
Lelystad, 6 januari 2012 Geachte mijnheer of mevrouw A. R. Riva. U kent mij niet, terzijde gelaten of dat helaas is, maar mijn naam is Hannie van der Weerdt. Uw maatschappij heeft sinds kort onze stad voor haar rekening genomen en tot voor kort konden wij, net als voorheen, op abonnement reizen. In foldertjes in de bus werd aangegeven dat dit voor januari jongstleden op een andere wijze dan voorheen aangevraagd moest worden. Wat schetst mijn verbazing, in Lelystad is het niet meer mogelijk om op abonnement te reizen, alleen nog op chipkaart...!! Vr ik nu naar SBS 6, hart van nederland , ga, met de vraag waarom wij in Lelystad gediscrimineerd worden wat betreft het stadsvervoer, wil ik de vraag toch eerst even aan voorleggen... en tevens van de gelegenheid gebruik maken om uit te leggen waarom de chipkaart voor mij gn optie is, ik zal dan nog nauwelijks van de bus gebruik kunnen maken, wederom terzijde gelaten of dit helaas is, alhoewel dit voor enkelen onder uw werknemers tot hun opluchting zal zijn. Mijn situatie is als volgt: kleine WAO met aanvulling soc. dienst, dus minimaal inkomen. Lichamelijk beperkt door vorm van reuma sinds 13 jr. en recentelijk hartkwaal erbij. Fietsen is geen optie, zou ook niets aan verdienen, zelfs niet de prijs van een abonnement. Ooit een brommertje gehad, was gestolen. (vn mij, niet dr mij) Ik kn nog lopen, maar heb die energie en kracht nodig om de dingen te doen die ik wil en moet doen van mezelf, zoals boodschapjes doen bij diverse (goedkope) winkels door lelystad verspreid, vrienden bezoeken die door heel Lelystad wonen, waaronder ook oude mensen die in bejaardenhuizen verblijven en al achter de spreekwoordelijke geraniums zitten. Zelf bn ik nog niet zover, mag k nog niet op een 65+-pas reizen, (absoluut geen helaas). De invalidetaxi is net zo duur als op OV-chip en bovendien moet je maar afwachten of je niet vergeten wordt en meer ongemak. Ook pas ik geregeld op n van mijn kleinzoons, die dan k met uw bus reist. (brengt toch k weer geld in uw laatje, hj reist wl op chippas ). Moet vaak naar dokters, ziekenhuis, revalidatie, jawel, mt de buss... En verder omdat ik het gewoon heel gezellig vind, in de bus. Heb er veel sociale kontakten bij opgedaan zowel onder passagiers als onder uw werknemers. Het helpt mee te voorkmen dat ik mij gedeprimeerd ga voelen. Het maakt dat ik mij onafhankelijk voel, dat ik wanneer ik wil en kan, kan gaan en staan waar ik wil binnen Lelystad. Dat ik mij, bij al mijn beperkingen op lichamelijk en mede daardoor op financieel gebied, mij hier ook weer in beperkt zal gaan voelen omdat ik het niet kan bekostigen, als dit niet meer op abonnement kan. Dan hebben uw foldertjes mij valse hoop gegeven en zijn veranderd in foltertjes ! Want al heb ik als gelovig mens een speciale hoop voor de toekomst, ik leef wl in t hier en nu, snapt u ? En dan moet ik misschien wel aan de antidepressiva, mijnheer of mevrouw A. R. Riva ! Dan zal ik u, helaas, gaan boycotten... n het natuurlijk hogerop gaan zoeken... Of straffere maatregelen, ik denk hierbij aan het kraken en bezetten van de kantine ! Of n van uw bussen proberen op te blazen, als de uitlaat eenmaal is afgekoeld ! (Okee, dat laatste is pure bluf... daar heb ik tch niet genoeg lucht meer voor...) Want in ndere steden wl abonnementen, maar in Lelystad niet, is toch echt discriminatie ! Dank u wel voor de aandacht en vooral uw geduld, en met goede hoop op een oplossing, liefst mt compensatie van inmiddels ontstane financile schade, verblijf ik, met vriendelijke groet, een voorheen vaste passagier, J. van der Weerdt.

Is 't een grapje of een lolletje..

22:49, 29/8/2012 .. 0 comments .. Link
Quess what...! Ik ben genomineerd ! Eindelijk ! Ja, alleen niet zoals de beroemde sterren, njj... maar wl door Mr Dead Himself ! Ja-hhh... Ik kreeg t ineens van de n op andere dag benauwd, in maart. En dat blf maar zo... s Morgens duurde t zoow-lngg eer ik mn gezicht op de strijkplank gestreken had, en l mn vetjes in mn corrigerende ondergoed gepropt had.. mnsen nog an toe... Ik dacht nog, das nie goed... dus ik naar de dokter... Ja precies, komt een vrouw bij de dokter maar dan anders. Mocht ik op de foto ! Ja, wl in t ziekenhuis hoor, longfoto.. daar was op te zien dat er vocht in mn longen zat.. Ik dcht nog, das vast wijn, want ik drink graag een rood wijntje... en ik had gehoord, dat ntje per dag geen kwaad kon, ja, zelfs ged voor je was... Wist IK veel, dat ze een gls bedoelden... Enfin, ik kreeg plaspilletjes... kon ik uit mn longen plassen... snapte niet goed waarvoor dt nodig was, want ik had ook een lekkende hartklep... en dat heeft allemaal met elkaar te maken... dan lekt t er toch wel vanzelf uit, dacht ik nog... Op de foto was ook te zien, dat mn hart vergroot was, maar daar keek ik niet echt van op, dat was me al vaak verteld, dat mn hart zo groot was (zeker rntgen-ogen...) Maar nu kwam de dokter t ook te weten... O ja, en bij verder onderzoek bleek ook hartritmestoornissen... n de rk eruit ! Du-huhh... wist ik allanggg... Nah ja... Ik blijk dus een gedilateerde cardiomyopathie te hebben. Ja, nee, ik weet t, t klinkt als een lekker gerecht, zoiets als een geflambeerde pannenkoek, maar DAT IS HET DUS NIT ! En nu willen ze me een I C D geven... ik denk nog, goh, wat aardig... (ik had die i niet gehoord...) blijkt t zon ding te zijn wat je hart een schok geeft, als t nodig is... (alsof t nog niet genoeg schokken heeft moeten verwerken zeg ! ) ma ja... k als t nit nodig is... loop je zo leuk op straat te schokken, en je raakt je bewustzijn kwijt... Nou ja, dat heb je natuurlijk k als je die I C D net krijgt, alleen duurt t dan wel wat langer ! Want dan ben je een beetje dood... Tja... ik lijd aan hartfalen... En ik mn hele leven maar denken dat IK faalde... blijkt t mn hart te zijn... Nou, of ik die I C D wel wil, weet ik nog niet, ik ben nu weer en nog steeds ALIVE AND KICKING, (okee, soms een beetje stikking... Maar ik laat me niet kisten, tenminste, niet zmaar...) en natuurlijk moet ik er wl aan denken nu even elke dg te douchen in plaats van enkel op zon- en feestdagen , voor als ze je ergens vinden h... Maar als ik er niet meer ben laat ik t wel even weten via een mailtje of sms-je... tenminste, als mn laptop of mn mobieltje t nog doen... want ik kan ze dan natuurlijk niet meer opladen, lekker slim weer... (blnd...) Een voordeel is k, dat ik n wl gratis mag fitnessen... (Al is dt maar tijdelijk, dt dan weer wl... ) enkel met mn fibromyalgie mocht dat nog niet... maar ja, ik ben altijd al een spek-koper geweest ! Zeker als je bedenkt hoeveel mensen er ik weet niet hoeveel moeite voor doen en geld voor neer willen tellen om voortijdig een kns te krijgen op een ernstige kwaal, door te roken... drugs te gebruiken... overmatig te drinken... vette maaltijden... Nou ja, eerlijk is eerlijk, ik houd k van lekker smikkelen... al is t daar niet door gekomen, en verder heb ik het toch maar mooi gratis en voor nx gekregen ! p..s. Mn kwaal komt dus nit omdat ik ietsje te dik ben... Ben van mezelf best slank gebouwd... Dat mollige, dat ljkt alleen zo... door al mn kleding-laagjes... (okjj... k een hl klein speklaagje...) t is waarschijnlijk iets erfelijks... wordt nog verder onderzocht. Groetjes voor nu, Hannie.

Vrijgezellig

22:02, 29/8/2012 .. 0 comments .. Link
Ik kan mij nog herinneren dat ik het leven als alleenstaande best wel moeilijk vond... vooral in t begin... en dat staan viel dan nog wel mee, alleenliggen viel mij zwaarder... Het leven kan best van tijd tot tijd vrij on-gezellig zijn, voor vrijgezellen, hoor... dus ging ik maar naar de vrij-markt van 30 april en 5 mei... maar vrijen, ho maar... niemand wilde vrijen op dat moment... alleen maar hun oude troepjes verkopen... ;) Maar inmiddels ben ik wel over de teleurstelling heen... Ben gelukkig nooit echt desperaat geweest om een slachtoffer te vinden, al blijft t wel een hobby van me, hoor, leuke mannen spotten... zoals een ander bijvoorbeeld autos spot, of vogels... je hoeft ze toch niet te hebben...? Wat ik soms wel jammer vind wat ik moet missen, is dat zaaaaaalige gevoel van wederzijds verliefd zijn. Want laten we wel wezen, iets heerlijkers is er toch niet...? Zelfs chocola niet... Maar... daartegenover staat t zaaaaaalige gevoel van vrij zijn, ook niet mis, hoor ! In plaats van de z(w)evende hemel naar met beide beentjes op de grond, een heel stuk veiliger ! Gelukkig dus maar dat je niet op iedereen valt. (dan laat ik trouwens een verpletterende indruk achter, als je het letterlijk neemt...) Nah jah... en als ik t alleen zijn toch zat word, of zo arm dat ik geen eten meer heb, kan ik altijd nog een zogenoemde feeder zoeken, zo iemand die je de hele dag door lekkere hapjes komt brengen ;) al rustende op mn divan... en hoe dikker ik dan word, hoe meer hij van me houd...! Te gek...! Hoef ik ook niet naar een verpleeghuis als ik ga demonteren eh, pardon, dementeren bedoel ik. Niet te geloven dat het alweer negenendertig jaar geleden is dat ik drie hele weken in een bar gewerkt heb zeg... Als ik ooit een boek ga schrijven heb ik de titel alvast van animeermeisje naar kanniemeermeisje ! Al kan ik nu nog wel..., maar ik hoef niet meer...!! En wil niet meer...!! Groetjes voor nu, Hannie

About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries

huisdieren deel 4
huisdieren deel 3
Huisdieren deel 2
Huisdieren deel 1
Internet

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer