Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Zoutloos

13/9/2012 - Bertus.......er zijn veel Bertussen. Helaas

Bertus kijkt op zijn horloge. Bijna half twee. Zijn afspraak komt zo. Hij is best zenuwachtig, hoewel hij niet meer precies weet wat ze nu komt doen.

Hij heeft nog wel zijn best gedaan om het huis een beetje op te ruimen. Tenminste, er is nu weer plaats op de tafel.

Zijn huis staat overvol met spullen waarvan hij geen afstand meer kan doen.

Bertus keek naar het stapeltje papieren op tafel en herinnerde nu weer waarvoor de mevrouw moest komen. Hij heeft schulden, heel veel. En die mevrouw komt hem helpen.

 

Vorige week was de gemeente al geweest om zijn achtertuintje leeg te halen. Aardig van die mensen, nu kon hij weer zonder te struikelen naar het poortje. Het had hem toch wel wat moeite gekost om van al die spullen afstand te doen, maar misschien was het toch beter zo. Nu hadden de buren ook geen reden meer om de hele tijd te zeiken over de rommel bij hem achter het huis.

 

Er waren de laatste tijd wel meer mensen geweest. Mensen die allemaal heel plechtig tegen hem spraken. Met ‘mijnheer’ enzo. Uw geld dit, uw huis zo, uw gezondheid hier, de buurt..blablabla. Het interesseerde hem helemaal geen reet.

Waar hij al helemaal niets van snapt, is dat er binnenkort een ploeg mensen zou komen die al zijn spullen, en hemzelf uit het huis zouden plaatsen…

 

Vroeger regelde zijn vrouw alles op het gebied van de financiën. Toen was er niets aan de hand. Maar sinds een jaar of 15 moest hij het nu zelf regelen. Zijn vrouw was na een hersenbloeding behoorlijk de weg kwijt, zoals hij dat zelf noemt. Ze heeft voortaan 24 uur per dag verzorging nodig. Bertus had het nog wel even geprobeerd, maar hij kon het simpelweg gewoon niet meer. Elke dag gaat Bertus nog bij haar op bezoek, en dan ziet hij haar daar liggen. Altijd starend naar het plafond, en geen notie van de aanwezigheid van haar man. Met wie ze meer dan 50 jaar lief en leed had gedeeld. Dan vertelt Bertus haar wat er die dag wel en niet is gebeurt, veegt ondertussen het spuug uit haar mondhoeken. “Daag Ria….Tot morgen! “ En gaat weer naar huis.

Nog altijd heeft hij verdriet als hij Ria daar zo ziet liggen. Zo niets is er van die eens zo levendige vrouw over.

 

In 1927 is Bertus geboren, als zevende boerenzoon. Al snel genoeg moest hij mee helpen op het land, en met de koeien. Tijd voor flauwekul als leren was er gewoon niet. Zijn vader overleed vrij jong, waardoor het boerenbedrijf over ging naar de toen net getrouwde oudste zoon. Bertus trouwde in 1947 met Ria, die hij had leren kennen op de kermis in het dorp. Om zijn huis en zijn vrouw te kunnen onderhouden is Bertus begonnen als stratenmaker. 

 

Werk genoeg was er toen. Zeker net na de oorlog. En het bleef goed gaan in de stratenmakers wereld. En Bertus was een van de beste. Ook na het werk legde hij menig stoepje en terrasje er in het zwart bij. Met andere woorden. Er kwamen lekker veel centjes binnen om een goed leven van te kunnen lijden. Een groot gemis was wel dat Bertus en Ria niet in staat waren geweest kinderen te krijgen. De dokter had wel gezegd wat er mis was met Bertus, maar wat? Dat was hij alweer vergeten.

 

Door het best aardige inkomen van Bertus, besloten Ria en Bertus hun geluk eens te gaan proberen in een mooi vrijstaand huis, met een flinke lap grond. Het moest wel flink verbouwt worden, maar het was meer dan de moeite waard. Bijna al hun geld staken ze in dat huis, en het resultaat mocht er zijn.

 

Vanaf 1970 ging het mis. Bertus kreeg door zijn werk als stratenmaker enorm veel last van zijn rug. En na een lange periode thuis, is hij dan definitief voor de volle 100 procent afgekeurd. Er viel een groot deel van zijn inkomen weg. Ria had nooit gewerkt, dat vonden ze niet nodig. Met het inkomen van Bertus alleen ging het best aardig. Op hulp van zijn familie hoefde hij niet meer te rekenen. Die ene broer die toen nog over was, lag zwaar dementerend ergens in een verzorgings tehuis. De rest was al overleden.

 

Naar mate de jaren vorderden ging het steeds minder  op financieel gebied, maar Ria was nog steeds in staat de eindjes aan elkaar te knopen. De caravan was al verkocht, want geld om nog op vakantie te gaan was er toch niet meer. Het huis hing nog steeds als een soort zwaard van Damocles boven hun hoofd. Maar na te veel jaren wachten, en met vreselijk veel pijn in hun harten, toch maar besloten het huis in de verkoop te doen.

 

Zonder een restschuld, zelfs met een beetje over konden ze het huis verkocht krijgen, en met een nieuwe hypotheek deden ze hun intrek in een tussenwoning ergens in het dorp. Ruim twee jaar later kreeg Ria haar hersenbloeding. En niet al te lange tijd daarna lag Ria in datzelfde verzorgingstehuis als waar zijn broer gelegen had. Bertus stond nu min of meer alleen op de wereld.

 

Nooit had hij zich bemoeit met al die papieren, dat kon hij ook niet. Dat beetje dat hij kon lezen, had hij van Ria geleerd. Laat staan rekenen. Poetsen was al helemaal uit den boze. Bertus vereenzaamde in een rap tempo. Met als enige lichtpuntje zijn bezoekje aan Ria.

 

Nu pas, nu het slecht met hem gaat, en mensen beginnen te zeuren om hun geld, weten ze Bertus wel te vinden. Daarvoor, toen hij echt mensen nodig had, was er niemand thuis.  “Ze kunnen allemaal kapot vallen, ze stikken maar in hun geld, stelletje ratten” schreeuwde hij dan de leegte in.

 

De bel gaat. Bertus staat moeizaam op, en met ondersteuning van zijn wandelstok, sloft hij naar de voordeur.

“Dag Mijnheer, zegt een vrolijke dames stem, ik heb een afspraak met u in verband met bewindvoering omtrent uw financiële situatie”

 

Naar alle waarschijnlijkheid zal Bertus zijn huis moeten verkopen, en met de eventuele restwaarde schulden worden afgelost. Gezien de huidige toestand van het huis en de huizenmarkt, zal dat niet het geval zijn. Op ruim 85 jarige leeftijd en met nog veel meer andere schulden, zal Bertus in zijn nog resterende jaren nooit meer schuldenvrij zijn. Met het risico dat hij nog verder van zijn Ria af komt te wonen.

 

Het schrikbarende aantal mensen dat op latere leeftijd alsnog in de financiële moeilijkheden komen is eerder een trend dan uitzondering. Met ook nog eens de manier waarop ons land zich manifesteert als verzorgingsmaatschappij, is het rustig ouder worden, slechts voor de welgestelden….

Zoutloos


Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

12/9/2012 - Orpheus..... zo is de ellende van vandaag begonnen...

“Orpheus, Oh, Orpheus! Spoed u naar mij mijn zoon!!” Calliope gezeten op haar troon, met aan haar flank een trotse Apollo, roept haar zoon met angstige stem. “Oh Orpheus, gezegend met uw stem gij zijt, wiens klanken zelfs rotsen doen bewegen en ja, zelfs bomen laat dansen! Uw hulp is geboden op de aardkloot.”

“Ziet daar, een groep onverlaten in een kamertje, zij houden het lot in hunner handen van de gehele Nederlanden, Apollo en ik vrezen het ergste. Dit land eens zo groot geworden door handelsgeest, godsdienstvrijheid, vrijgevigheid en tolerantie, dreigt te veranderen in een poel des verderfs. Daar waar eens de schone kunsten de trots der natie waren, siert slechts een lege tribune het theater. Zij aan zij liepen de ketters met de godvrezende. Hoe wonderschoon hun taal eens was, verworden tot louter straattaal en te snelle proza. Diens hoogbejaarden stopt men in hoge torens en slechts één maal daags worden ze geëerd, om vervolgens niet meer naar om te kijken. Leugenachtige teksten dat armoede niet bestaat in hun natie, en tolerantie van alle dag is wordt door diens heersers verkondigd als ware het zoete mirre.

Dit mijn zoon, zijn slechts enkele voorbeelden van een land klaar voor verdoemenis. U ziet Orpheus, hoe zeer uw goddelijke gezang daaronder gewenst is. Betover ze met uw prachtige stem en red het land, zodat het als een Phoenix kan herrijzen uit haar eigen as. Orpheus,” zegt Apollo met zware stem. “Hier schenk ik u een lier, om uw liederen nog meer kracht bij te zetten, het lijkt mij wenselijk alle middelen in te zetten.”

Orpheus neemt de lier aan, kust zijn moeder Calliope en daalt af. Alvorens zich te vervoegen naar het Catshuis, wil Orpheus zijn kunsten eerst eens oefenen in het centrum van de stad. Daar slaat hij de snaren van zijn Lier aan en start zijn gezang. Hij zingt van Eurydice, zijn verloren liefde, die na een adderbeet het leven liet. En waarin hij de verleiding niet kon weerstaan om voor zonsopkomst nog één maal om te kijken. Waarmee haar lot bezegeld werd tot hel en verdoemenis diep onder de grond.

De tranen rolde over de lijkbleke wangen van Orpheus, waar hij ineens wreed werd wakker geschud uit zijn gedachten. “Hé….wat zijn wij hier aan het doen?” Orpheus schrikt en kijkt een agent recht in de ogen. “Oh u diender der wet, ik breng slechts mijn gezang ten gehore, ten einde de mensen te herenigen en een ander weer lief te hebben.” “Dat kan wel zo zijn fijne snuiter, maar heeft u ook een vergunning?”

Enigszins teleurgesteld herneemt Orpheus zijn pad richting het Catshuis, al met de lier onder zijn armen. “Hé man….wa he je daar?” Een stel opgeschoten jongelingen tonen hun bovenmatige interesse in de vergulde lier. “Dit, jongelui, is mijn lier, waar ik op speel en vreugde mee breng!” “Zeker veel waard zo’n dingetje he man!” “Deze lier is voor mij van onschatbare waarde jongeman.” Het groepje overmeestert Orpheus, ontneemt hem zijn lier en kiest het hazenpad. Als geslagen door Jupiter -god van de donder en bliksem hemzelve- stort Orpheus ter aarde en weent om zijn verlies. Wetende dat Calliope zijn moeder elke zijn stap volgt, hervat hij zichzelf en recht zijn rug, verheft zijn borst en droogt zijn tranen. “Er rust mij een missie. Dan moet ik het doen met mijn door Calliope gegeven stem.” Hij vervolgt zijn pad en arriveert bij het Catshuis.

Eenmaal ter plaatse van de vergaderkamer ziet Orpheus een zeskoppige formatie, de heer Rutte, de heer Wilders en de heer euh……Verhagen oh ja. Deze geflankeerd door diens secondanten. Het zestal slaat totaal geen acht op Orpheus. Men spreekt over geld en vreemdelingen. Oudere mensen en iets over onderwijs, hypotheken en ziektekosten. Het stel heeft rood doorlopen hoofden en schuim op de mond. Hij ziet duidelijk dat in het gesprek de messen geslepen zijn. Hier aan deze tafel wordt het lot bezegeld van de rest der natie in de nabije toekomst. Hier zal wel of geen hel en verdoemenis uit voortvloeien. Weldra zal dit illustere trio naar buiten treden en hun snode, ondoordachte plannen het volk op gaan leggen. Teneinde hun troon de hunne kunnen laten.

Slechts de erotiserende gedachte van het bezitten van macht dreef dit heerschap, dat had Orpheus wel al gezien. Niet het lot van het volk, niet het liberale gedachtengoed, niet het multiculturele leven. Niets van dit al. Als met een plank voor de kop landde het ene na het ander plan ter tafel. “Maxime, als jij nu dit dan doe ik dat en Geert doet dan zo”….

Orpheus zijn taak is duidelijk, hier is zwaar werk aan de winkel. Hij vult zijn longen met lucht en begint zijn lied. Het vult de vergaderkamer met prachtige klanken. Zelfs de bloemen dansen mee. Orpheus zingt zoals alleen hij dat kan en doet nu nog meer zijn best. Maar nog voor hij zijn tweede couplet in kan zetten, schalt het door de zaal “Zeg… Ik weet niet of jij het weet, maar euh voor de audities van ‘The Voice’ moet je niet hier zijn, kan iemand dit behoorlijk nichterige heerschap verwijderen uit de zaal? Wij zijn hier druk in overleg Ja??? Doe eens normaal man !!!”

Met grove hand wordt Orpheus de zaal uit gesmeten. Gedesillusioneerd en totaal verbijsterd door het hele gebeuren keert Orpheus terug naar Calliope. “Moeder, u heeft het gezien…Dit volk is niet meer te redden, doof voor mijn gezang. Een volledig in zichzelf gekeerd volk, blind voor hoop en liefde. Dit volk en diens leiders waren overgeleverd aan de goden, zelfs dat mocht niet baten.” “Vrees niet mijn zoon… Ik heb nog een aantal mogelijkheden…”

“Ik heb nog in de kast een wat stevigere saxofoon spelende socialist….Goed lachs en fel in debat. Dan heb ik nog een kernfysicus, met politieke ambities. Ergens in een oude doos heb ik nog een politica liggen met een stekkerdoos… En mocht zelfs dat niet lukken dan zet ik Dries Roelvink in… Dat zal ze leren.. Je hebt je best gedaan Orpheus mijn zoon. Nu is het aan de professionals.”

 

dit stukje is eerder http://www.dereaguurder.nl/2012/03/orpheus-mission-impossible-door-niekske44-16113/ hier verschenen.

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

About Me

zoals de titel al doet vermoeden....zoutloos, maar ook pretentieloos.

«  November 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 

Links

Home
View my profile
Archives
Friends
Email Me

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer