Verkeerde route gevlogen

Posted on Wednesday, January 17, 2007 at 21:13 in zwangerschapskwaaltjes - 4 Comments - Post Comment - Link

Op zoek naar een ooievaar voor in de tuin zijn we vanavond per abuis bij de Mc Donalds beland. Dus bestond ons diner uit een Big Mac menu.

Zeer verantwoord en uitgebalanceerd voedsel voor een hoogzwangere vrouw, nietwaar? Vond ik ook, zeker als diëtist, dus heb ik het menu nog aangevuld met:

- een portie bitterballen

- en een Quarter pounder

Echt waar!  Jos stond versteld.

Thuisgekomen (en enigszins terug bij positieven) heb ik toch nog maar een multivitaminesupplement met extra visolie geslikt en een heerlijke smoothie van verse mango, banaan, sinaasappels en twee scheppen Stimulance (vezelpreparaat) gedronken.

View...

Voorbij...

Posted on Tuesday, January 16, 2007 at 10:56 in zwangerschapskwaaltjes - 1 Comments - Post Comment - Link

Lekker slapen is voorgoed voorbij, ben ik bang. Wat heb ik een verschrikkelijke nacht achter de rug zeg.  Kon ik vorige week nog heerlijk tot rust komen 's nachts en tot een uurtje of 10-11 uur op bed liggen: deze week is het bagger! Ik ben ook niet echt heel moe, ik lijk wel een beetje uitgeslapen ofzo. Maar ondertussen put het je (emotioneel?) wel uit. Mijn buik doet zo verschrikkelijk pijn 's nachts, dat liggen gewoon onmogelijk geworden is. Nee, geen krampen. Waren het maar krampen... Gewoon pijn. Spierpijn gooi ik het op. Of buikpijn, ribpijn - hoe je het maar noemen wilt. Tel daarbij op dat je sowieso maar blokjes van anderhalf à 2 uur slaap maakt, omdat je blaas dan weer een (loos?!) signaal aan je hersens afgeeft, en veelvuldig onderbroken, niet uit te rusten nachten zijn een feit. Bagger. Ik baal. Kom er ALSJEBLIEFT uit zeg, ik heb er nu ècht genoeg van!

Frustrerende tegenstrijdigheden...

Posted on Friday, December 22, 2006 at 10:45 in zwangerschapskwaaltjes - 0 Comments - Post Comment - Link

Heb je eindelijk eens mooie, grotere borsten:

vallen ze werkelijk waar in het niets bij die enorme toeter die eronder hangt en die direct in het oog springt...

Sollicitatie

Posted on Wednesday, December 20, 2006 at 17:45 in zwangerschapskwaaltjes - 2 Comments - Post Comment - Link

Ikzelf mag het dan allemaal zo goed weten hoe het moet straks, maar 't kindje lijkt even de weg kwijt: die probeert zich met man en macht door de buikwand heen een weg naar buiten te banen. Althans: zo voelt het. Dacht ik voorheen te weten wat 'harde buiken' inhielden: dit slaat echt alles. Volgens mij solliciteert er hier eentje naar een keizersnede, want anders bevindt de uitgang zich toch echt ergens anders hoor kleine!

Stress...

Posted on Tuesday, December 19, 2006 at 14:51 in zwangerschapskwaaltjes - 2 Comments - Post Comment - Link

Nog 2 dagen werken... Nog een halve week volhouden... Maar het valt me steeds zwaarder, moet ik zeggen. Wat zal ik blij zijn als ik vrijdagmiddag mijn bureau opruim, mijn werkkamer afsluit, voor de laatste keer mijn pasje door de slagboom haal en heerlijk naar huis rijd! Het was allemaal zo leuk bedacht: zo lang mogelijk doorwerken, maar wat kost het me een energie zeg! Ik krijg er gewoon brandend maagzuur van! Maagklachten hebben over het algemeen geen fysieke oorzaken, maar meer psychisch - zo leer ik de studenten. Op dit moment ben ik hier zelf het levende voorbeeld van: op de dagen dat ik werk heb ik steevast last van brandend maagzuur. Hoezo stress-gerelateerd?

Ik duik mijn bed in voor een middagdutje...

Huisart met humor

Posted on Thursday, November 23, 2006 at 13:17 in zwangerschapskwaaltjes - 2 Comments - Post Comment - Link

Mijn 'deukjes'-navel begint het steeds meer te begeven.

Jos vroeg afgelopen dinsdag voor de grap aan de huisarts of hij een 'deukjes'-navel ook niet mooier vond dan een 'bultjes'-navel en of hij niet iets kon doen aan 'het in stand houden van deze mooie 'deukjes'-navel'. En, je gelooft het niet, onze huisarts kwam met een zeer ludieke oplossing: het plaatsen van een knikker in de navel en die strak afplakken om uitpuilen te voorkomen!

Zo ziet u maar weer: ze bestaan nog wel hoor, de huisartsen mèt humor...

Dit ben ik. En dit is mijn buik.

Posted on Tuesday, November 21, 2006 at 17:32 in zwangerschapskwaaltjes - 3 Comments - Post Comment - Link

Dit ben ik. En dit is mijn buik op dit moment!

Vanochtend heb ik de huisarts weer bezocht en alles was prima in orde.

Vanmiddag is de kraamzorg langs geweest voor een intakegesprek. Ook daar geen bijzonderheden over te melden.

Groeispurt

Posted on Saturday, November 18, 2006 at 20:22 in zwangerschapskwaaltjes - 0 Comments - Post Comment - Link

De afgelopen week heb ik een echte groeispurt doorgemaakt. Of liever gezegd niet ik, maar die kleine in mijn buik. De weegschaal liegt er niet om, maar nog meer in het oog springend is die strak gespannen ingeslikte voetbal! Het zal niet lang meer duren of mijn door mij zeer gewaardeerde ‘deukjes’-navel begeeft het. (Want zeg nu zelf: is een ‘deukjes’-navel, zwanger of niet zwanger, niet veel mooier dan een ‘bultjes’-navel?) Echt waar, mijn buik voelt zo strak gespannen aan dat ik haast niet meer durf te bukken uit angst uit mijn vel te scheuren. Doordat het geheel nu zo hard als een watermeloen aanvoelt, lijken alle bewegingen die t kindje maakt, wel 20 keer zo wild te gaan. Voor mijn gevoel schud ik aan alle kanten heen en weer op het moment dat de activiteit losbarst in mijn buik. Zojuist lag ik even op de bank en werkelijk waar: wat blijft dat een bijzonder maf gezicht om die buik zo heel vreemd naar alle mogelijke kanten heen en weer te zien gaan. Je zou er moe van worden…

Rare eetgewoonten

Posted on Thursday, November 2, 2006 at 09:30 in zwangerschapskwaaltjes - 0 Comments - Post Comment - Link

Zwangere vrouwen schijnen rare eetgewoonten te hebben/krijgen. Ik niet natuurlijk. Dat is logisch. Hoewel ik hier eerder al wel eens wat geschreven heb over mijn thee-aversie en het feit dat onze avondmaaltijden verdacht Hollands lijken tegenwoordig...

Maar gisteren bevloog mij een enorme trek en ineens bedacht ik op dit moment twee favoriete producten te hebben, waar ik moeilijk zonder kan:

cruesli en mandarijntjes.

Klinkt niet heel ongezond, vind je wel?

Ik ben overigens wel zèèr kritisch wat de cruesli betreft: die MOET van het Edah-merk zijn. Helaas is er in heel Drachten geen Edah meer te vinden, dus moet ik creatief zijn in het inslaan van een voorraad. Vandaar ook dat ik gisterenavond met armen vol cruesli (en mandarijntjes) uit Groningen thuiskwam: mmm...

Het leven is zuur...

Posted on Thursday, October 5, 2006 at 19:27 in zwangerschapskwaaltjes - 3 Comments - Post Comment - Link

Nog één bericht en dan heb ik u weer helemaal bijgepraat. Er heeft zich wederom een nieuwe dimensie toegevoegd aan al mijn zwangerschapsleed. Onoverkoombaar als ik de babybladen moet geloven, maar ik had niet gedacht er nu al last van te krijgen. Brandend maagzuur. Da’s weer es wat anders dan brandend verlangen, brandend zand of een brandende braamstruik, nietwaar?

Afgelopen maandag was ik zo gelukkig dat ik van ’s ochtends 8.30 uur t/m ’s avonds 21.30 uur colleges mocht geven. Om 17.15 uur had ik maar liefst 10 minuten om een opgewarmde prak naar binnen te werken (dat klinkt wel een beetje oneerbiedig voor een heerlijk bereidde maaltijd met als ingrediënten: couscous, gehakt, rozijnen, paprika, tomaten, knoflook en een heerlijke kruidenmix). Vervolgens had ik nog 3 colleges te gaan en werd mij duidelijk hoe onhandig het is om last te hebben van brandend maagzuur. (heel toevallig is dit ook nog één van de onderwerpen dit eerste blok: hoezo geef ik praktijkgericht onderwijs?) De uren daarna heb ik doorstaan met hikken, slikken en slokjes water naar binnenwerken. Niet de meest ideale situatie om je in te bevinden. Maar ik heb het overleefd. En ik hoop er niet veel vaker last van te krijgen eigenlijk.

Nog even een tip voor de andere zwangere vrouwen: wanneer je ’s avonds/ ’s nachts last heb van maagzuur, dan kun je het beste op je linkerzijde gaan liggen: dan ligt je maag goed met het klepje naar de slokdarm omhoog en heb je minder last van reflux.

Help: spataderen!

Posted on Monday, September 25, 2006 at 15:36 in zwangerschapskwaaltjes - 0 Comments - Post Comment - Link

Niet alleen 'Jonge Gezinnen' meent mij nieuws te moeten sturen over mijn zwangerschap, ook Babyinfo.nl stuurt de meest optimistische informatie via email. Deze week gaat het over week 23 van je zwangerschap. Heel vrolijk begint het stukje tekst met 'Lekker slapen begint in deze fase van je zwangerschap vaak wat moeilijker te worden.' En ik was al zo moe, zucht... Hoewel ik betwijfel of dit ook voor mij geldt op dit moment. Ik draai nog steeds diverse rondjes om mijn as 's nachts en ook mijn favoriete buikligging gaat nog aardig. Ik slaap alleen te kort. Te weinig. Maar da's weer een heel ander probleem en ligt grotendeels aan mijzelf eigenlijk. Het tweede blijde nieuwsfeitje betreft de opmars van de spatader. Vanaf nu schijnt dit beenontsierende verschijnsel in ontwikkeling te zijn. En, zo meldt babyinfo.nl, heb je wel eens last van kuitkrampen 's nachts: dan is dat een teken van het ontwikkelen van spataders! HELP! Maar ook hier moet ik een kleine kanttekening plaatsen: ik heb al sinds mensenheugenis 's nachts (en overdag) last van kuitkrampen. Ik schijn nogal korte spieren te hebben in mijn kuiten en hamstrings. Dus er is nog hoop... hoop ik...

Ik houd u op de hoogte.

'Wat ze je niet vertellen over je zwangerschap... (deel 5)

Posted on Tuesday, September 19, 2006 at 14:43 in zwangerschapskwaaltjes - 0 Comments - Post Comment - Link

Help: er groeien pukkels op mijn buik!

Echt waar! Van die kleine rode bultjes en harde witte korreltjes. Staat niet fraai, voelt niet zijdezacht en waarom heeft niemand mij dit ooit verteld? Wie heeft er nu pukkels op zijn buik groeien, geen gezicht toch?

Lang leve het zwanger zijn…

Oei, ik groei! (2)

Posted on Tuesday, September 12, 2006 at 13:26 in zwangerschapskwaaltjes - 1 Comments - Post Comment - Link

We zijn inmiddels weer een weekje verder en mijn buik begint aardig op te bollen. Menig student in de wandelgangen groet mij en kijkt vervolgens wat vragend richting buik, maar durft er niets over te zeggen. Grappig is dat.

Wat minder grappig is, is dat het deze week richting de 30 graden gaat en mijn positiekleding-garderobe daar eigenlijk niet op ingespeeld is. En probeer nu nog maar eens iets zomer-achtigs in de winkels te krijgen, onmogelijk. Nog een bijkomende ergernis: die Anita-tieta-bh past niet onder een hemdje en staat echt verschrikkelijk onder een dun shirtje (zie item punttieten hier ergens onder). Dus pers ik mij, tegen beter weten in, toch maar weer in de iets-te-kleine-beugels om nog een beetje voor de dag te komen op school. Want als er iets een kritisch publiek is, dan zijn het natuurlijk wel studenten. Verder sta ik daar voor een groep angstvallig mijn omhoog-kruipende-shirtje naar beneden te houden, terwijl een zomerrok met elastiek het enige is waar ik nog op kan vertrouwen deze dagen…

Maar dat buikje is best mooi. Mooi groot genoeg eigenlijk. Maar toen ik afgelopen zondag in de kerk een hoogzwangere vrouw tegen het lijf liep (bijna letterlijk), schrok ik me werkelijk een hoedje! Wat een ENORME buik had deze vrouw, de rillingen liepen me over de rug. Het was haast meer buik dan vrouw. Dat, dat, dat kan mijn lichaam nooit en te nimmer aan! Dat wìl mijn lichaam nooit en te nimmer aan kunnen! Ik vond het eigenlijk wel mooi zo, maar ik vrees dat de vooruitzichten anders zijn. Nog 19 weken te gaan en hoeveel centimeters..? Hoeveel kilo..??

Dan toch maar 'aan de Anita'...

Posted on Friday, September 1, 2006 at 11:57 in zwangerschapskwaaltjes - 0 Comments - Post Comment - Link

Ik zie u denken: wat doet zo'n walgelijke foto van Madonna op zo'n sophisticated blog?

Nou, dat zal ik u vertellen. Ik heb namelijk het vermoeden dat de gemiddelde Anita-meegroeibh geïnspireert is door deze foto.

Echt waar, je krijgt er zulke punttieten van, het is niet best!

Vandaar dat ik u dit plaatje even doe toekomen, zodat u zich een beeld kunt vormen van de 'Anita'.

Helaas kom je er als zwangere vrouw niet onderuit om toch zo'n ding aan te schaffen heb ik gemerkt. En och ja, wat zullen ze enorm goed gaan ondersteunen, maar och nee, wat ziet het eruit zeg... Ik voel me doodongelukkig in dit ding... Tijd voor de coltrui...

Wat ze je niet vertellen over je zwangerschap... (deel 4)

Posted on Thursday, August 24, 2006 at 20:45 in zwangerschapskwaaltjes - 2 Comments - Post Comment - Link

…is dat je niet alleen heel vergeetachtig wordt en alles kwijt raakt, maar dat je ook REUZE onhandig wordt/bent!

Mede-zwangeren C. en L. kunnen dit ongetwijfeld beamen en je nog meer leuke voorbeelden geven. Vandaag was zo’n enorm onhandige dag: bij de lunch zou ik eieren bakken. En, vraag me niet hoe, bij het breken van een ei duw ik per ongeluk een vingertop op de bodem van de gloeiend hete koekenpan. Voor mijn gevoel wel 10 seconden lang. Auw!  Snel onder de kraan, Jos bakte ondertussen de eieren. Na het eten wilden we de Japanse wijnbes terug gaan snoeien en op één of andere onverklaarbare wijze houd ik een vinger tussen de snoeischaar en knip zowat het topje van ringvinger eraf! Auw!  Het bleef gelukkig (wat heet gelukkig in deze context) bij een diepe snee die nu verborgen gaat onder een pleister. ’s Middags, bij het stoeien, kneust Jos zowat een derde vinger van me, auw!, en de rest van de vingers hield ik, als klap op de vuurpijl, net bij het afwassen nog even onder onze zeer heet wordende warm waterkraan, auw!  Het mag ‘m niet worden vandaag. Ik stop snel, want de gebrande en geknipte vingertoppen beginnen warm te kloppen en het typen gaat dus niet meer echt lekker.

Zucht. Ik ga maar op de bank zitten. Veilig met twee handen op schoot. Ver weg van alle Elementen…

Zwanger zijn valt niet mee...

Posted on Friday, August 18, 2006 at 14:09 in zwangerschapskwaaltjes - 0 Comments - Post Comment - Link

Er moet veel gebeuren vandaag. Heel veel. Het hele huis moet opgeruimd, schoongemaakt, de taxusheggetjes moeten nodig gesnoeid worden en niet te vergeten: er moeten tentamenvragen gemaakt worden. Veel tentamenvragen. Tèveel tentamenvragen. Vol frisse tegenzin stapte ik vanochtend uit bed. En na een uur flink poetsen, bevind ik mij ineens kokhalzend boven de gootsteen. Ik was de 1^e 3 maanden toch voorbij? Het is niet eerlijk! Dus vlijt ik mij maar op de bank met een boek wachtend tot de golf misselijkheid voorbij trekt. Zo komt dit huis nooit schoon natuurlijk…

En dat brengt mij op het volgende. In de wetenschap dat ik best een piepert ben, een zeer lage pijngrens heb en dat mijn paramedische achtergrond ervoor zorgt dat ieder pijntje of kwaaltje wel terug te refereren valt naar ernstige aandoeningen, moet ik eerlijk opbiechten: het zwanger zijn valt mij niet mee! Ik wil het woord tegen voor zulk een wonder wat zich in je lichaam openbaart niet in de mond nemen, maar soms ontbreekt de moed me om aan een nieuwe dag te beginnen. Wanneer ik per ongeluk te onbedachtzaam buk, dan voelt het alsof de baarmoeder uit mijn buik gerukt wordt. Wanneer ik teveel hooi op mijn vork neem, dan steekt een golf van misselijkheid op. Wanneer ik liggend te hard nies, dan protesteren alle baarmoederbanden in mijn buik. Wanneer ik te lang in een volle supermarkt loop, dan breekt het zweet me uit en duizelt het me voor de ogen. Wanneer ik te snel opsta ’s ochtends, dan moet ik dat de hele dag ontgelden met extreme moeheid. Vergeet u niet: ik ben dus een tamelijke aansteller en beschik momenteel over een flinke dosis zwangerschapshormonen die emotionele stemmingsaanvallen tot gevolg hebben. Wellicht dat u met deze informatie in het achterhoofd tot de conclusie komt dat het allemaal wel mee zal vallen. Ik vermoed dat ik u hierin gelijk moet geven…

Wilt u echter niet verzuimen om mij met die woorden zo vaak mogelijk gerust te stellen?!?

Culinaire-zwanger-zijn-black-out (deel 2)

Posted on Monday, August 14, 2006 at 17:59 in zwangerschapskwaaltjes - 0 Comments - Post Comment - Link

Afgelopen weekend was mijn moeder jarig. Mijn moeder en ik (of is het vooral ik?) vinden het dan leuk om als borrelhapje iets origineels op tafel te zetten. Niet altijd het eeuwige blokje-kaas-met-een-druif-erop, zeg maar. Dus ook deze keer was ik op zoek gegaan naar nieuwe, niet te moeilijke, hapjes-recepten. Twee leuke recepten had ik gevonden: ‘Hummusrolletjes met zongedroogde tomaatjes’ (Boodschappen nr. 5 2006) en ‘Omeletpuntjes met basilicum’ (Allerhande nr. 5 2006). Jos en ik zijn dol op hummus en vol enthousiasme gingen we die middag aan de slag. En of zwangere vrouwen nu mensen aansteken die samen met haar in één keuken aan het werk zijn, ik weet het niet, maar werkelijk alles leek mis te gaan. Het casinobrood liet zich niet in dunne repen snijden, de omelet kwam als roerei uit de pan, het oprollen van de hummusrolletjes ging voor geen meter en ga zo maar door. Gelukkig hadden we nog een flinke tros druiven en blok kaas in de koelkast liggen… 

Moraal van dit verhaal: ik moet ècht niet meer willen kokkerellen de komende 5 maanden, want het WIL gewoon NIET lukken! Ja, bestaande recepten, dat zou nog kunnen, maar ik moet zeker niet experimenteel op belangrijke momenten willen doen! Sorry mam…

Culinaire-zwanger-zijn-black-out

Posted on Sunday, August 13, 2006 at 17:28 in zwangerschapskwaaltjes - 0 Comments - Post Comment - Link

Op een onbewaakt moment van verveling ben ik de berichten van mijn msn-space nog eens aan het doorbladeren. Weinig samenhang voor wat betreft de onderwerpen, maar best leuke items - al zeg ik het zelf. Dit stukje nostalgie samengenomen met mijn culinaire-zwanger-zijn-black-out doet resulteren in het kopiëren van onderstaande item naar deze blog. Want het meest verschrikkelijke wat denkbaar is, is geschied: ik geef niets meer om chocolade...

Hoe dit mogelijk is, besef ik zelf ook nog niet. Zwangerschapshormonen zijn tot de meest vreselijke dingen in staat, maar dat ze me dit ooit zouden afnemen, had ik niet voor mogelijk gehouden. Maar ik ben nog niet ten onder! Dapper eet ik door, negeer ik alle symptomen en zet dit kracht bij door het publiseren van onderstaand recept!

Alle (zwangere) vrouwen op de bres voor chocolade!!! (de slacentrifuge moet maar even wachten - zie eerder geschreven items + bijbehorende comments)

--------------------------------------------------------------------------------------------

Wat er ook gebeurt: chocolade helpt!

En daarom is het vandaag tijd voor het aller-, aller-, allerlekkerste recept voor brownies! Dus heb je een feestje, dipje, onverzadigbare echtgenoot, opgekropte woede, culinaire drang, hormonen of verloren weddenschap: welke reden is er NIET om brownies te bakken??

Ja, ik weet één reden: de Balansdag van het Voedingscentrum. Want ik blijf natuurlijk diëtist hè... Alhoewel een balansdag geen dieetdag is, vergis je niet! Op een balansdag let je beter op wat je eet of beweeg je meer. Dus: de brownies extra alert zèlf bakken, de brownies heel bewust onder het genot van een kopje koffie opeten en daarna een extra half uurtje op de crosstrainer!

Het recept:

Ingrediënten:

-          40 gram bloem

-          60 gram cacao

-          500 gram suiker

-          130 gram gehakte walnoten en/of pecannoten

-          250 gram pure chocolade (van goede kwaliteit)

-          250 gram (room)boter

-          2 tl vanille essence

-          4 eieren

Bereiding:

Verwarm de oven voor op 180 graden. Bakblik invetten.

Zeef de bloem en cacao en voeg suiker en noten toe. Hak de chocolade in kleine stukjes (bijvoorbeeld met een scherp mes) en voeg deze aan het mengsel toe. Smelt de boter op laag vuur. Voeg de droge ingrediënten, de vanille essence en de eieren toe aan de gesmolten boter. (maar ik deed alles gewoon bij de droge ingrediënten in de kom: werkt ook). Geheel goed mengen en in bakblik gieten.

Ongeveer 50 minuten in de oven, zodat de binnenkant nog lekker zacht is. (is even proberen – de eerste keer was het bij mij te hard, dan zijn de kantjes net baksteen)

Twee uur in de koelkast laten hard worden.

Geniet ervan!

Geschreven op 13 januari 2006 op http://getonboardbabe.spaces.live.com/

Wat ze je niet vertellen over je zwangerschap... (deel 3)

Posted on Tuesday, August 8, 2006 at 11:21 in zwangerschapskwaaltjes - 0 Comments - Post Comment - Link

…is dat je haar op je hoofd als TOUW op de koop toe krijgt! 

Werkelijk waar, er is geen land te bezeilen met mijn haar. Ik kan het wassen, conditioner gebruiken, maskertje erin: het helpt allemaal niets. Het is en blijft touw. Of zouden dit nog de restanten zijn van twee weken Zuid Frankrijk: zon, zout en chloor? Ik hoop het maar!

Wat ze je wèl vertellen over je zwangerschap is dat wanneer je bevalt, helemaal gratis, op de koop toe, als dank voor al je inspanningen, je haar uitvalt! Zit je eerst 9 maanden met een bos touw op je hoofd, eindelijk dat kind gebaard: houd je geen haar meer over! Het is toch niet eerlijk?!?

Overigens nog als aanvulling op deel 2: naast de vergeetachtigheid, kun je daar bij de gemiddelde zwangere vrouw ook een flinke portie onhandigheid/klungeligheid bij optellen. (zie ook geschreven comments van mede-zwangeren) Ik noem één voorbeeld: vanochtend na het douchen stond ik op het punt mij in te smeren. De buik met mamacrème (aahhh, lief hè? – van Zwitsal. Wordt bij gewichtstoename vervangen door de duurdere Vichy anti-strae crème – heb ik al in huis) en de rest met bodylotion. Ik heb daar meestal meerdere soorten en merken van en pakte nu een nieuwe fles. Bij het uitsmeren bemerk ik enige strubbeling van de crème en kom tot de ontdekking dat ik DOUCHEGEL op mijn arm sta te smeren! Aahh! En ik had al haast!

Ik bedoel maar…

Elixer...

Posted on Monday, August 7, 2006 at 17:03 in zwangerschapskwaaltjes - 2 Comments - Post Comment - Link

Hoogstwaarschijnlijk ben ik de enige zwangere vrouw in Nederland die in de eerste 22 weken van haar zwangerschap slechts 2 keer op controle hoeft te komen. Lang leve het kleinschalige Friese dorpskarakter van Ureterp!

Nee, begrijp me niet verkeerd, ik ben hier nièt blij mee! Maar wat doe je eraan? Ik geloof best dat de huisarts veel ervaring heeft met bevallingen en vertrouw hem dat ook wel toe, maar ik mis wel de maandelijkse controlebezoekjes aan iemand die met me meeleeft, informatie geeft en de boel lichamelijk in de gaten houdt. 

Daarom laat ik volgende week maar eens mijn bloeddruk en Hb checken door een collega, denk ik, gewoon voor de zekerheid. Mijn Hb (hemoglobine) is altijd al aan de lage kant geweest en bij mijn eerste controle was het 7,5 (ref.waarde vrouwen: 7,5 – 10 mmol/ml) Oké, vond de huisarts, maar mijn schoonzusje waarschuwde me dat het dan nog best wel eens kon gaan zakken gedurende de zwangerschap.

En nu ben ik zowaar aan de ‘elixer’! Klinkt dat niet Middeleeuws en verdacht? Zie je het tafereel al voor je: op het dorpsplein, een markant geklede figuur boven op wagen, “komt tot zien, komt tot zien”, een kruidenelixer van geheime samenstelling, één slokje per dag voor eeuwige jeugdigheid! Of draaf ik nu door? Misschien dat mijn diëtistencollega’s het wel veroordelen (Linda, jouw mening?), maar ik heb vandaag Floradix – een vita-kruidenelixer gekocht. Oftewel: een natuurlijk ijzersupplement. Dit goedje moet mij gaan helpen om mijn Hb niet te laten zakken en wellicht te doen stijgen.

Wij wachten in spanning af en houden u op de hoogte!